ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ...

Ο Αντώνης …Κομανέτσης δίνει το χρίσμα σε διάδοχους γαλάζιων εθνοπατέρων…

Εκτός από τους Άδωνη, Βορίδη, Τάσο Μητρόπουλο, τη μυκονιάτισσα Κατερίνα Μονογιού, ο πολυδοξασμένος αρχηγός της ΝΔ Αντώνης Κομανέτσης  με τ’ όνομα, βουτηγμένος στη πισίνα του νεποτισμού φροντίζει να έχουν καλή τύχη και οι διάδοχοι των γαλάζιων εθνοπατέρων. Όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ της Μαρίνας Μάνη στο «Κεφάλαιο» είναι έτοιμοι να συνεχίσουν το σπουδαίο έργο των πεφωτισμένων συγγενών τους οι εξής:

Στην Καρδίτσα ο Παύλος Σιούφας (αριστερά στη φωτό) ετοιμάζεται να διαδεχθεί τον …τοιχογραφία θείο του Δημ. Σιούφα. Στην ίδια περιφέρεια κατέρχεται και ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος, γιος του πολυνίκη Θόδωρου Αναγνωστόπουλου.

Στην Κορινθία ετοιμάζεται ο γιος του σπινθηροβόλου Σταύρου Δήμα, Χρήστος Δήμας.

Στην Άρτα κατεβαίνουν δύο της ίδιας φαμίλιας: Ο αδελφός του πρώην βουλευτή Λευτέρη Παπαδημητρίου αλλά και ο γιος του.!!

Στην Α’ Θεσσαλονίκης η διάσημη Ανθή Σαλαγκούδη, κόρη του Γιώργου Σαλαγκούδη, που έκανε γνωστή, εκ των υστέρων  και την πολιτική παρουσία του πατρός της.! Στη Β’ Αθήνας κατέρχεται ο γιος του Αρκάδα πρώην βουλευτή Δημήτρη Κωστόπουλου, Νίκος.

Στα Τρίκαλα ο γιος του Θόδωρου Σκρέκα, Κώστας με τ’ όνομα...

Στην Αιτωλοακαρνανία ο γιος του Χρήστου Φωτόπουλου, Ασημάκης.

Στην Α’ Αθηνών παίζει το όνομα του Διονύση Παπαδόγγονα, γιος του δοξασμένου Αλέξανδρου Παπαδόγγονα.

Εις τας Σέρρας τέλος ακούστηκε το όνομα του ανιψιού του Καραμανλή του αεικίνητου, επίσης Κωνσταντίνος, ο οποίος είναι γιος του (και εφοπλιστή) Αχιλλέα Καραμανλή!

Αισθητή η απουσία του, γενειοφόρου πλέον, τεντιμπόυ Μιχάλη Λιάπη…

ΠΙΣΤΟΙ ΑΛΛΑ "ΧΑΛΑΡΟΙ"

Δηλώνουμε σχεδόν όλοι πιστοί,

αλλά εκκλησιαζόμαστε λιγότερο

από άλλους Ευρωπαίους...

Στις περισσότερες έρευνες που διεξάγονται τις τελευταίες δεκαετίες οκτώ στους δέκα Ελληνες δηλώνουν ότι πιστεύουν στον Θεό ενώ σε συντριπτική πλειονότητα θεωρούν την ορθόδοξη πίστη στοιχείο της προσωπικής τους ταυτότητας. Και όμως, ενώ...
όλοι σχεδόν το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου θα συρρεύσουν με τις λαμπάδες τους στις εκκλησίες, ακριβώς μετά τα μεσάνυχτα και προτού καλά-καλά ψαλεί το τρίτο «Χριστός Ανέστη» θα φύγουν βιαστικά για να προλάβουν τη μαγειρίτσα τους.

Παράδοξο; Ισως όχι ακριβώς, θα σας απαντήσουν οι ειδικοί, σίγουρα όμως απεικονίζει μια σύνθετη, θα μπορούσε να πει κανείς, «ιδιοσυγκρασιακή» σχέση, αν όχι με το θείο, τουλάχιστον με τον «τύπο» της λατρείας. Ετσι κι αλλιώς οι κοινωνιολογικές έρευνες, όπως υπογραμμίζει ο Χρήστος Τσιρώνης, λέκτορας της Κοινωνικής Θεωρίας του Σύγχρονου Πολιτισμού στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, δεν μπορούν να δώσουν πολύ «εσωτερικές» απαντήσεις.

«Στις κοινωνικές επιστήμες, ή τουλάχιστον στην έρευνα της θρησκείας, εμείς μπορούμε να προσεγγίσουμε μόνο το μετρήσιμο. Μετράμε δηλαδή ό,τι μετριέται» λέει ο επιστήμονας μιλώντας στο «Βήμα». «Αρα μετράμε μόνο κοινωνικές εκδηλώσεις, κοινωνικές εκφάνσεις. Η ουσία της πίστης, ο πυρήνας της, αν θέλετε, είναι έξω από το πεδίο των κοινωνικών επιστημών. Δεν μπορώ να μετρήσω δηλαδή την πίστη ενός ανθρώπου. Μπορώ να καταγράψω πώς εκφράζει την πίστη του αυτός ο άνθρωπος».

Πρωταθλητές στη δήλωση πίστης
Στη μετρήσιμη αυτή έκφανση και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι Ελληνες εμφανίζουν σταθερά δείκτη θρησκευτικότητας υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το ποσοστό των πολιτών της ΕΕ που δηλώνουν ότι πιστεύουν στον Θεό είναι 52% ενώ στην Ελλάδα ανέρχεται στο 81%. Επίσης οι Ελληνες δηλώνουν ότι προσεύχονται σε υψηλότερο ποσοστό από τους άλλους Ευρωπαίους ενώ 56% δηλώνουν ότι σκέφτονται συχνά για το νόημα και τον σκοπό της ζωής σε σχέση με 35% στην υπόλοιπη ΕΕ.

Σε εθνικό επίπεδο τα ποσοστά θρησκευτικότητας εμφανίζονται σε κάποιες έρευνες υψηλότερα στις μεγαλύτερες ηλικίες και στις γυναίκες, όπως επίσης στον πληθυσμό με κατώτερο μορφωτικό επίπεδο και στις αγροτικές περιοχές. Οπως όμως επισημαίνει ο κ. Τσιρώνης, η παρατήρηση αυτή χρήζει περαιτέρω διερεύνησης εφόσον ενδέχεται να υπεισέρχονται άλλοι παράγοντες – π.χ. σε κάποιον με υψηλό μορφωτικό επίπεδο η θρησκευτικότητα ενδέχεται να είναι λιγότερο επιφανειακή ενώ στις αγροτικές περιοχές ο εκκλησιασμός μπορεί να αποτελεί κατά κάποιον τρόπο και κοινωνική επιταγή.

Στην αντιπαραβολή της θρησκευτικότητας των Ελλήνων με αυτή των άλλων πολιτών της ΕΕ εμφανίζονται ωστόσο και μερικά παράδοξα. Για παράδειγμα, αν και στη δήλωση πίστης στον Θεό οι Ελληνες υπερέχουν κατά πολύ του ευρωπαϊκού μέσου όρου, τα ποσοστά του εβδομαδιαίου εκκλησιασμού στη χώρα μας είναι χαμηλότερα από αυτά άλλων χωρών. Εδώ εμπλέκονται πολιτισμικοί παράγοντες και ιδιαιτερότητες της κάθε θρησκευτικής παράδοσης. Στην καθολική παράδοση, για παράδειγμα, ο εκκλησιασμός έχει πολύ πιο «υποχρεωτικό» χαρακτήρα ενώ στην ορθόδοξη, πέραν του εβδομαδιαίου εκκλησιασμού υπάρχουν και άλλες τελετές, όπως οι Χαιρετισμοί ή οι λειτουργίες σε μοναστήρια, ενώ η πίστη εκδηλώνεται και με πιο «προσωπικούς» τρόπους, όπως η νηστεία, τα τάματα, η προσευχή ή το να ανάψει κανείς ένα κερί.

Σαν στο σπίτι μας
Γενικώς η ορθόδοξη παράδοση χαρακτηρίζεται από λιγότερο νομικισμό και τυπολατρία από τις άλλες χριστιανικές παραδόσεις – είναι, θα μπορούσε να πει κανείς, πιο «ελεύθερη» και αυτό φαίνεται να αποτυπώνεται με ποικίλους τρόπους. «Αν θα πάει κανείς, ας πούμε, σε μια εκκλησία στην Ελλάδα αυτό που θα παρατηρήσει ενδεχομένως είναι ο κόσμος να μπαίνει και να βγαίνει ή τα παιδιά να κινούνται μέσα, κάποιοι μιλάνε, είναι μια εικόνα που δεν την έχεις σε άλλες εκκλησίες» επισημαίνει ο επιστήμονας. Πού οφείλεται αυτό; «Μπορεί να ερμηνευθεί με πολλούς τρόπους» απαντά. «Πάντως διαπιστώνουμε ότι υπάρχει και μια διαφορά στη θεώρηση που έχουν οι άνθρωποι σε σχέση με την εκκλησία». Κάποιοι θεολόγοι λένε άλλωστε ότι οι ορθόδοξοι αισθάνονται ότι βρίσκονται στο σπίτι του πατέρα τους, οπότε φέρονται και με την ανάλογη ελευθερία.

Γενικώς η εικόνα της θρησκευτικότητας των Ελλήνων δεν είναι καθόλου απλή. «Ως παράδειγμα, θα σας πω το εξής» λέει ο κ. Τσιρώνης. «Ξέρουμε ότι η Ελλάδα είναι από τις λίγες, ελάχιστες χώρες παγκοσμίως όπου οι αλυσίδες πρόχειρου φαγητού έχουν οργανώσει πρόγραμμα νηστείας. Δεν υπάρχει αυτό σε άλλες χώρες. Το ερώτημα είναι, οι άνθρωποι που νηστεύουν το κάνουν ανταποκρινόμενοι σε μια βαθιά, εσωτερική πτυχή της θρησκευτικότητάς τους; Είναι ένα πολιτισμικό στοιχείο; Είναι κάτι που αντικατοπτρίζει πλήρως την πίστη; Εδώ τα πράγματα είναι αρκετά μπλεγμένα».

Οι συγκυρίες και η κρίση
Για να λυθούν αυτές οι απορίες χρειάζονται ποιοτικές, και όχι ποσοτικές αναλύσεις, και αυτές δεν είναι τόσο εκτεταμένες ώστε να δώσουν μια σαφή εικόνα ή να αναδείξουν κάποια τάση. Οι απαντήσεις άλλωστε, τόσο στις ποσοτικές όσο και στις ποιοτικές έρευνες, επηρεάζονται, όπως υπογραμμίζει ο επιστήμονας, και από τη συγκυρία – αν π.χ. οι συνεντεύξεις παίρνονται τη Μεγάλη Εβδομάδα ή σε περίοδο που έχει ξεσπάσει κάποιο σκάνδαλο.

Γενικώς πάντως τα τελευταία χρόνια έχει καταγραφεί τόσο μια σχετική αποδυνάμωση των ποσοστών θρησκευτικότητας στην Ελλάδα (σύμφωνα με την έρευνα ESS4 του 2010, 19,9% των Ελλήνων δήλωσαν ότι είναι πολύ θρήσκοι το 2009 σε σχέση με 42,9% το 2002-3 ενώ 5,9% δήλωσαν ότι δεν είναι καθόλου θρήσκοι σε σχέση με 2,2% στην αρχή της δεκαετίας) όσο και ένα φαινόμενο του «πιστεύειν χωρίς ανήκειν ή και ανήκειν χωρίς πιστεύειν», το οποίο απεικονίζει μια εξατομικευμένη προσέγγιση και μια αποσύνδεση της θρησκευτικής πίστης από τους θεσμούς (κάποιοι π.χ. αν και δηλώνουν πιστοί, λένε ότι δεν θέλουν να έχουν σχέση με τον θρησκευτικό θεσμό ή ότι δεν πιστεύουν στην Ανάσταση).

Εχουν επιφέρει τα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης μια μεγαλύτερη στροφή των Ελλήνων προς τον Θεό, ή έστω προς την Εκκλησία; «Αυτή τη στιγμή δεν είναι εύκολο να το πούμε» λέει ο κ. Τσιρώνης. «Υπάρχουν κάποιες προτάσεις που υποστηρίζουν ότι ναι, αλλά εγώ θεωρώ ότι είναι καλό να έχουμε έστω μια μικρή χρονική απόσταση από τα γεγονότα για να αντιληφθούμε σαφώς τι είναι αυτό που μετράμε. Δηλαδή είναι καλύτερα να έχουμε μια πιο σώφρονα στάση και να μη βιαστούμε να πούμε τι ακριβώς συμβαίνει. Αλλωστε, θεολογικά μιλώντας, το πασχάλιο μήνυμα της Σταύρωσης και της Ανάστασης δεν είναι ατομικό φύλλο πορείας αλλά μια πρόσκληση κοινωνίας με τον Θεό και τον άνθρωπο»...

Η Ν.Δ. ΕΒΓΑΛΕ "ΛΑΔΙ" ΤΟΝ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟ !...

Εχοντας πιστέψει, μέσα στην αφέλειά τους, πως θα πάρουν αυτοδυναμία, οι αδέξιοι δεξιοί της Συγγρού, περνούν, μέρα με τη μέρα, σε κινήσεις και αντιδράσεις εμφανώς σπασμωδικές και ανερμάτιστες. Δεν είναι, μόνο, οι κάθε είδους φρούδες υποσχέσεις, για παροχές και επαναδιαπραγματεύσεις, που μοιράζουν, είναι και ο τρόπος, που επέλεξαν να μεθοδεύσουν τις επιθέσεις τους κατά του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος πέρα από το ό,τι βρωμάει παλαιοκομματίλα, βρίθει από ψευτιές και ανοησίες.

Η υπόθεση της δίωξης κατά του Τσοχατζόπουλου ήρθε στους ξενηστι-κομένους και καταρρέοντες σαμαράδες, ως ευκαιρία να φάνε κάτι και βλέποντάς την ως "μάνα εξ ουρανού", όρμησαν σαν τα όρνια και ...όποιον πάρει ο χάρος !

Το τσουβάλιασμα του ΠΑΣΟΚ και οι μύδροι ενάντια όλων, δεν είναι απόπειρα επίθεσης των δεξιόμουτρων, αλλά προσπάθειας άμυνας. Ναι, άμυνας !

Αυτές οι μ@λ@κίες που βγαίνουν και λένε δεν στέκουν πουθενά, πρώτον γιατί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Γ. Παπανδρέου ήταν αυτή που οδήγησε τις έρευνες για την υπόθεση αυτή σε βάθος και υπό την δική της πολιτική ευθύνη ψάχτηκαν και ξεσκονίστηκαν τα πάντα και δεύτερον, γιατί αυτοί που φωνάζουν, σήμερα, πως, τάχατες το ΠΑΣΟΚ έκρυψε τον Τσοχατζοπουλου, ήταν αυτοί που το 2004 έφτιαξαν εξεταστική επιτροπή για τα εξοπλιστικά προγράμματα και, ως πλειοψηφία, στο πόρισμα που συγκέριασαν, δεν βρήκαν να πουν τίποτα, πέρα από το κλασικό "υπάρχουν πολιτικές ευθύνες..." !

Ο Αντωνάκης βάζει το Μιχελάκα του να πετάει τούβλα, όταν

ξέρει πολύ καλά, πως τότε, το 2004, ο Γ. Παπανδρέου, ως αντιπολίτευση, είχε πει στον Καραμανλή "προχώρα στις

 έρευνες κι εγώ μαζί σου !..." κι είχε δεχθεί τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τους εξοπλισμούς, όπως, επίσης, γνωρίζει, πολύ καλά, πως οι ενστάσεις τότε του ΠΑΣΟΚ

είχαν να κάνουν με την μεθοδευμένη τακτική της Ν.Δ. να

συντηρεί ομιχλώδεις καταστάσεις, γύρω από το ζήτημα

και να κρατάει σε ομηρία, όλο το χώρο.

Αυτή η μικροκομματική τακτική της Δεξιάς ήταν που σκόπευε στην πολιτική ομηρία του ΠΑΣΟΚ με την απειλή, τάχα, στοιχείων και αποκαλύψεων, που, όμως, δεν ήρθαν ποτέ απ΄ αυτή.

Τόσο ο πανικόβλητος και απατημένος εραστής της αυτοδυναμίας, όσο και ο κολαούζος του, για περισσότερες λεπτομέρειες, σχετικά με το πως η Ν.Δ. έπνιξε την υπόθεση των μιζών για τα εξοπλιστικά, το 2004, κι έβγαλε, ουσιαστικά, λάδι τον Τσοχατζόπουλο, δεν έχουν παρά να ρωτήσουν τον τότε Πρόεδρο της γαλάζιας εξεταστικής επιτροπής, τον Τραγάκη !...

Φράσεις της Μεγάλης Εβδομάδας,

στην καθημερινότητά μας!

Πολλές από τις φράσεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή προέρχονται από τα Ευαγγέλια και τους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας. Τα πρωτεία ανήκουν στη Μεγάλη Πέμπτη αλλά και οι υπόλοιπες ημέρες έχουν "δανείσει" την γλώσσα μας με αρκετές εκφράσεις.

"Ιδού ο Νυμφίος έρχεται".
Το χρησιμοποιούμε για να αναγγείλουμε την άφιξη κάποιου, συχνά και με ειρωνική διάθεση.

"Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι".
Προέρχεται από τη φράση "Απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ". Τη φράση αυτή την χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να δείξουμε οτι πρέπει να υπακούμε στο κράτος ή να δίνουμε στον καθένα ότι του οφείλουμε.

"Γραμματείς και Φαρισαίοι".
Το σωστό είναι "Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί" αλλά η φράση χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει ομάδες ανάξιων ανθρώπων που κατέχουν θέσεις εξουσίας.

"Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή".
Την φράση αυτή τη λέμε και μεταφορικά και κυριολεκτικά για να περιγράψουμε τις πράξεις μίας γυναίκας.

"Τριάντα αργύρια".
Η φράση αυτή επαναλαμβάνεται αρκετές φορές κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα αλλά ακούγεται για πρώτη φορά στο κατά Ματθαίον της Μεγάλης Τετάρτης. Χρησιμοποιείται για να περιγράψει την προδοσία με αντάλλαγμα.

"Πριν αλέκτωρ λαλήσει".
Από τη φράση του Ιησού "Ου φωνήσει σήμερον αλέκτωρ πριν ή τρις απαρνήση μη ειδέναι με", που προαναγγέλλει την άρνηση του Πέτρου. Στην καθημερινότητά μας αναφερόμαστε με αυτήν σε κάτι που πιστεύουμε ότι θα αποδειχθεί πολύ σύντομα.

"Λάβετε, Φάγετε".
Η προτροπή που ακούγεται στην πρώτη θεία Ευχαριστία και χρησιμοποιείται με ανάλογο τρόπο.

"Συ είπας".
Σημαίνει "εσύ το είπες" και χρησιμοποιείται κυριολεκτικά. Την φράση την ακούμε πολλές φορές να την επαναλαμβάνει ο Ιησούς.

"Μάχαιραν έδωσες και μάχαιραν θα λάβεις".
Από το "Πάντες γαρ οι λαβόντες μάχαιραν εν μαχαίρα αποθανούνται" και σημαίνει πως ό,τι δίνεις παίρνεις.

"Από τον Άννα στον Καϊάφα"
Η σωστή φράση είναι "Απέστειλε αυτόν ο Άννας δεδεμένον προς Καϊάφαν". Την χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά όταν γινόμαστε "μπαλάκι" από τον έναν "υπεύθυνο" στον άλλο, για να εξυπηρετηθούμε.

"Διαρρηγνύει τα ιμάτιά του"
Συνήθως χρησιμοποιείται όταν κάποιος διεκδικεί με πάθος το δίκιο του. Την ακούμε και ως "σκίζει τα ρούχα του", αλλά συχνά έχει και ειρωνικό χαρακτήρα που τονίζει την υπερβολική αντίδραση κάποιου που υποκρίνεται τον αδικημένο.

"Αγαπάτε αλλήλους"
Από τη φράση-προτροπή του Ιησού για ενότητα και αγάπη μεταξύ των μαθητών και κατ’ επέκταση όλων των ανθρώπων : "Εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους"

"Ήγγικεν η ώρα"
Το λέμε όταν φτάνει μια μεγάλη στιγμή, εμπενυσμένο από το «άγωμεν, ήγγικεν η ώρα και ο υιός του ανθρώπου παραδίδοται, ίνα δοξασθή...", που είπε ο Ιησούς.

"Επί ξύλου κρεμάμενος"
Η φράση χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δύσκολη θέση που βρίσκεται κάποιος όταν δεν υπάρχει κανείς και τίποτα να τον βοηθήσει. Προφανώς συνδέεται με την αντίστοιχη θέση του Ιησού πάνω στο Σταυρό.

"Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι"
Σημαίνει "δεν ξέρουν τι κάνουν" και προέρχεται από τη μεγαλοσύνη του Ιησού τη στιγμή που οι άνθρωποι τον σταύρωναν! Εκείνος νιώθοντας την ανάγκη να τους υπερασπιστεί είπε τη φράση αυτή στον Πατέρα Του!

"Μνήσθητί μου Κύριε"
Από τις πιο συνηθισμένες εκφράσεις. Ακούστηκε από τον ληστή που ήταν δεξιά Του Κυρίου. Την λέμε όταν μας συμβαίνει κάτι τρομακτικό, όταν αγανακτούμε ή όταν ξαφνιαζόμαστε!

"Τετέλεσται"
Σημαίνει " ήρθε το τέλος" και ήταν η τελευταία φράση του Ιησού, πάνω στο σταυρό.

"Ανάστα ο Κύριος".
Με αυτήν αναφερόμαστε στην μεγάλη φασαρία. Προφανώς συνδέεται με τις θορυβώδεις εκδηλώσεις της Ανάστασης σε πολλά μέρη της Ελλάδας.

"Και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων", "Ειρήνη Ημίν", Άπιστος Θωμάς.
Και οι τρεις εκφράσεις προκύπτουν από την δυσπιστία του Αποστόλου Θωμά να δεχτεί την Ανάσταση του Κυρίου. Η πρώτη χρησιμοποιείται για να δηλώσει τις χειροπιαστές αποδείξεις αλλά και την αλήθεια ενός γεγονότος. Το "ειρήνη ημίν", το λέμε για να επαναφέρουμε την ηρεμία μετά από μία ένταση και ο "άπιστος Θωμάς" περιγράφει τους ανθρώπους που αρνούνται να πιστέψουν σε κάτι, ακόμη κι αν πολλές φορές είναι μπροστά στα μάτια τους!

Την επόμενη φορά που θα χρησιμοποίησουμε μία από αυτές τις εκφράσεις, τουλάχιστον ας γνωρίζουμε ότι προέρχονται από τη Μεγάλη Εβδομάδα!

Η έσχατη αναμέτρηση...

Εχουμε δικαίωμα τέτοιες μέρες να κάνουμε μια κατάδυση σε περιοχές του εσωτερικού μας κόσμου για να ξαναδούμε εικόνες άλλων εποχών, όταν η θρησκευτική ανάβρα πύρωνε τις καρδιές μας και νιώθαμε μιαν ευφορία που μας κρατούσε ζωντανούς, δυνατούς, σε εγρήγορση, έτοιμους να κατακτήσουμε νέους κόσμους. Γιατί η Ανάσταση του Χριστού μας δίνει την αφορμή μαζί με την άνοιξη, να πάρουμε θέση στην αφετηρία και να χαμογελάσουμε για καλύτερες μέρες. Και ίσως έτσι νιώθω κι εγώ ότι το αίσθημα του θείου είναι η αναφορά του στο συγκεκριμένο η μεταγραφή του σε κατηγορίες ανθρώπινες. Το μαρτύριο του Χριστού, η ανθρώπινη δοκιμασία του, μας συγκινεί - όσοι έχουν αισθήματα και συγκινούνται. Δεν είναι απαραίτητο όλοι να συγκινούνται με το δράμα του. Προχθές μου έλεγε ένας νέος ότι... δεν πιστεύει! Δεν θέλησα να επιχειρηματολογήσω. Δεν θα είχε νόημα. Θα έρθει, ίσως, μια στιγμή, που θα αποζητήσει αυτό για το οποίο τώρα μιλάω. Η θρησκεία του Χριστού προβάλλεται στο χώρο του υπερβατικού επειδή δίνει απόκριση, ή τον αντίλαλό της, στην πιο δραματική μας επίγνωση: πως έσχατη αναμέτρηση της ζωής είναι το αμετακίνητο γεγονός του θανάτου.

 ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΚΗ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

 Λίγο μετά τις 10 το πρωί, άνδρες της Ασφάλειας εκτέλεσαν το ένταλμα σύλληψης του Άκη Τσοχατζόπουλου. Η εντολή εκδόθηκε με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα μετά την ολοκλήρωση της έρευνας για τα...
περιουσιακά του στοιχεία. Έρευνα σε 2 σπίτια της Α. Τσοχατζοπούλου. Σύμφωνα με πληροφορίες κατά την έρευνα που έγινε παρουσία εισαγγελέα σε δύο σπίτια της κόρης του Άκη Τσοχατζόπουλου, Αρετής, και συγκεκριμένα στο Κολωνάκι και το Π. Ψυχικό, βρέθηκαν 10 πλάκες χρυσού και χρυσές λίρες. Επίσης, κατασχέθηκαν κρίσιμα έγγραφα με κινήσεις λογαριασμών κι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής. Την ώρα, που οι αστυνομικοί οδηγούσαν τον πρώην υπουργό στο κτίριο της γενικής διεύθυνσης ο Α. Τσοχατζόπουλος είπε: «Εντάξει στον ανακριτή πάμε θα τα πούμε εκεί πέρα».To ένταλμα αφορά ξέπλυμα βρώμικου χρήματος για την αγοραπωλησία της οικίας στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, εντάλματα έχουν εκδοθεί και γι' άλλα πρόσωπα. Τα ονόματα δε έχουν δοθεί στη δημοσιότητα από την Εισαγγελία καθώς συνεχίζεται η έρευνα για τον εντοπισμό τους. Πριν από λίγο, συνελήφθησαν ακόμη 4 άτομα, 2 στην Αθήνα και 2 στη Θεσσαλονίκη. Στο πλαίσιο της υπόθεσης έχει ασκηθεί δίωξη σε 10 άτομα για δωροδοκία, η οποία συνδέεται με εξοπλιστικά προγράμματα που δεν αφορούν μόνο τα υποβρύχια αλλά και τους TOR-MI 1. Κύκλοι του ΠΑΣΟΚ σχολιάζοντας την σύλληψη του Α. Τσοχατζόπουλου σημείωναν: «η δικαιοσύνη πρέπει να κάνει τη δουλειά της απερίσπαστη, θα ήταν προτιμότερο να το είχε κάνει με μεγαλύτερη ταχύτητα».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:

 O ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΤΑ

ΛΕΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ

 H συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Θεόδωρου Πάγκαλου, στη δημοσιογράφο Κάτια Μακρή για την εφημερίδα Real News

Αποφασίσατε να μην είστε υποψήφιος. Για ποιο λόγο;

«Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια και θεωρώ ότι όλα τα πράγματα έχουν μία αρχή και ένα τέλος.»

Μήπως συνέβαλε σ’ αυτό και το ότι το ΠΑΣΟΚ δημοσκοπικά δεν πάει καλά; Μήπως έπαιξε ρόλο και η προσωπική σας φθορά;

«Όταν κανείς έχει κακή πρόθεση, μπορεί να κάνει τέτοιου είδους ψυχαναλύσεις. Εγώ στην πολιτική είμαι εναντίον της ψυχανάλυσης.
Από τότε που βγήκα για πρώτη φορά Βουλευτής, το 1981, πάντα στις εκλογές διάφοροι συνάδελφοί σας, οι οποίοι, είτε επειδή ήταν χαμερπείς, τα έπαιρναν από κάποιον είτε επειδή με αντιπαθούσαν για δικούς τους λόγους, δημιουργούσαν στον Τύπο μία εντύπωση ότι δεν ξαναβγαίνω. Και κάθε φορά, έβγαινα.
Και τώρα, η μόνη δημοσκόπηση που έχω υπ’ όψιν μου στην περιοχή με έδινε στη θέση στην οποία εξελέγην. Είχα πολλές πιθανότητες να εκλεγώ λοιπόν. Το θεωρώ ανούσιο σαν επιχείρημα.»

Τα δύο τελευταία χρόνια, πάντως, κάνατε ό,τι μπορούσατε για να προκαλέσετε την κοινή γνώμη…

«Να μιλήσω για μένα, δεν έχω καμιά αντίρρηση. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσω και για τα χάλια του Τύπου. Τι θέλει ο Τύπος, τέλος πάντων; Ειλικρινείς πολιτικούς, που να λένε την αλήθεια ή πολιτικούς που να γλείφουν και να λένε αυτά που θέλει η εικαζόμενη πλειοψηφία των πολιτών; Δε διάβασα πουθενά έναν έπαινο γιατί είπα την αλήθεια. Η ακραία περίπτωση ειλικρίνειας που διαπίστωσα στον Τύπο ήταν διάφοροι που έλεγαν «τέλος πάντων, μπορεί να έχει ένα δίκιο, αλλά γιατί το λέει;».
Αυτό αποδίδει το μέγεθος της ευθύνης που έχουν οι άνθρωποι που εργάζονται στα μέσα ενημέρωσης για την κατάντια της χώρας. Διότι, αν κάποιος μου αποδείξει ότι είναι λάθος αυτά που είπα, είμαι έτοιμος να το δεχτώ. Και ασφαλώς κάποια από αυτά που είπα είναι εν μέρει λάθη ή εν μέρει μπορούν να ειπωθούν με διαφορετικούς τρόπους από διαφόρους. Γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Από κει και πέρα, ποιος καθορίζει, όμως, ότι είναι αντιπαθές αυτό που είπα; Αντέδρασαν ορισμένες μειοψηφίες. Ποιες είναι αυτές; Γιατί θίγονται; Όλα αυτά δεν έχουν σημασία;»

Γράφετε βιβλίο με τίτλο «Μαζί τα φάγαμε»;

«Ναι. Διαπίστωσα ότι αυτή η φράση προκάλεσε δύο ειδών αντιδράσεις. Η πρώτη είναι η κτηνώδης αντίδραση. Κάθε τόσο συναντώ έναν κτηνώδη τύπο, ο οποίος δεν έχει καταλάβει προφανώς για το ποιο θέμα συζητάμε, ο οποίος μου λέει «μαζί τα φάγαμε» και κάνει την χειρονομία ότι τρώει. Επειδή κι εγώ είμαι υπέρβαρος, θεωρώ ότι αυτό εμπνέει κάτι το κτηνώδες στο μυαλό του. Συνήθως δε, όσοι κάνουν τις χειρονομίες είναι κι αυτοί υπέρβαροι. Προκάλεσε, όμως, και μια πιο σοβαρή συζήτηση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της συνευθύνης. Εκτιμώ και σέβομαι τον λαό. Ο μέσος πολίτης στην Ελλάδα και ενασχόληση με τα πολιτικά έχει και ευθύνη έχει. Αυτοί που περιφρονούν τον λαό θεωρούν ότι παραπλανείται από τα μεγάλα κόμματα συστηματικά. Όλοι μαζί οδηγήσαμε τη χώρα στην χρεωκοπία, ο καθένας με τις ιδιαίτερες ευθύνες του, με άλλου επιπέδου και ένταση ευθύνες. Δεν είναι ίδιες οι ευθύνες ενός Πρωθυπουργού και ενός πολίτη που κλέβει την εφορία. Αλλά όλοι έχουν ευθύνη. Κι αφού το κάναμε όλο αυτό, φτιάξαμε έναν μύθο ότι μόνο οι πολιτικοί έκλεψαν λεφτά και μας έφεραν στη δυστυχία.»

Σε μια τελευταία συνέντευξη σε γαλλικό μέσο είπατε πως στην Ελλάδα μια ψήφος ισούται με έναν διορισμό, αλλά εσείς δεν έχετε διορίσει κανέναν. Αποκλείεται να είναι αλήθεια…

«Ούτε έναν. Πέραν του πολιτικού μου γραφείου, τους μετακλητούς υπαλλήλους που επιλέγω για να κάνω τη δουλειά μου, δεν έχω κάνει ούτε ένα διορισμό. Βρέστε μου έναν και θα αναγνωρίσω το λάθος μου. Δεν έχω κάνει τίποτα που να είναι εις βάρος άλλου πολίτη. Δεν μετέθεσα, δε διόρισα δεν προήγαγα κάποιον.»

Αυτό που γίνεται με τις τροπολογίες δεν είναι ντροπή;

«Αίσχος είναι. Αλλά πώς θέλετε να συγκρατηθούν οι Υπουργοί και οι Βουλευτές όταν σε 15 ημέρες έχουν εκλογές; Δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Μόνο το σταυρό βλέπουν μπροστά τους. Η πίεση του σταυρού προτίμησης είναι αφόρητη. Έχουν γίνει προτάσεις από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ για την αλλαγή του εκλογικού και του πολιτικού συστήματος, ώστε να καταργηθεί ο σταυρός προτίμησης. Και λέω και του πολιτικού συστήματος, γιατί και ο Ανδρέας Παπανδρέου κατήργησε το σταυρό προτίμησης κι αμέσως μετά διόρισε όλους τους γνωστούς και φίλους του στη σειρά που επιθυμούσε αυτός να εκλεγούν. Αυτό δεν είναι σύστημα που αντέχει. Αλλά, αν υπάρχει το κόμμα με τις οργανώσεις, με τις δημοκρατικές διαδικασίες, είναι αλλιώς. Είχε κάνει κάτι προς αυτή την κατεύθυνση ο Γιώργος Παπανδρέου, τώρα το εγκαταλείψαμε και γυρνάμε πίσω.
Η επόμενη Βουλή θα είναι μία κόλαση. Θα συγκροτηθεί από ψηφοθήρες, οι οποίοι θα έχουν υποσχεθεί εκατοντάδες προσωπικές εξυπηρετήσεις.»

Τα δύο μεγάλα κόμματα σ’ αυτές τις εκλογές θα έχουν το 50+1%, ώστε να έχουν πολιτική νομιμοποίηση;

«Είναι πολύ μικρή η πιθανότητα τα δύο μεγάλα κόμματα μαζί να μην έχουν πλειοψηφία στη Βουλή. Θεωρώ ύποπτο και απαράδεκτο, όμως, το επιχείρημα του 50+1%. Πού το βρήκαμε αυτό; Σε ποιο Σύνταγμα και ποιον νόμο;»

Αν δεν το έχουν, όμως, θα βγαίνουν όλα τα αντιμνημονιακά κόμματα και θα λένε πως η Κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική νομιμοποίηση…

«Και βεβαίως όλοι οι αντιμνημονιακοί δημοσιογράφοι θα νομιμοποιούν την εκδήλωση ασέβειας προς τους θεσμούς και το σύστημά μας, γιατί αυτό είναι πιο εύκολο. Αν υπάρξουν 151 Βουλευτές, θα υπάρχει και Κυβέρνηση στη χώρα.»

Την αυτοδυναμία, την θεωρείτε απίθανη;

«Δεν νομίζω ότι κανένα κόμμα θα έχει αυτοδυναμία και δε νομίζω ότι με κανέναν τρόπο πρέπει να επιβληθεί και από ένα κόμμα εκβιαστικά μία αλληλουχία εκλογών που θα μας σμπαραλιάσει οικονομικά και θα τινάξει στον αέρα όλη την αξιοπιστία σε σχέση με το διεθνές περιβάλλον.»

Βλέπετε συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ;

«Με δεδομένη την οικονομική πολιτική, δεν μπορώ να φανταστώ μέχρι το 2014, κεφαλαιώδη θέματα τέτοιας σημασίας, που να μπορούν να εμποδίσουν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τα δύο μεγάλα κόμματα, να αποτελέσουν τον κορμό μιας ενιαίας αντιμετώπισης των προβλημάτων της χώρας. Από κει και πέρα, σ’ αυτόν τον κορμό μπορούν να προστεθούν διάφορες δυνάμεις. Μικρότερα κόμματα, κοινωνικές οργανώσεις, προσωπικότητες.»

Ο Βενιζέλος είναι καλός πρόεδρος για το ΠΑΣΟΚ;

«Κανείς δεν αμφισβητεί ότι είναι μια σημαντική προσωπικότητα. Έχει διαπιστωθεί και από την κοινή γνώμη και από τη διανόηση και απ’ το κόμμα. Κάθε αρχή, κάθε εξουσία έχει και τις δικές της απαιτήσεις. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που εξαιρετικά πολιτικά στελέχη όταν γίνονται Υπουργοί δεν επαρκούν. Πιστεύω ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει εκπροσωπήσει τη χώρα στη δύσκολη αυτή συζήτηση για την οικονομία κατά τρόπο ικανοποιητικό και επαρκή κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να του αναγνωριστεί. Από κει και πέρα, θα δούμε…»

Ο κ. Παπαδήμος τα πήγε καλά αυτό το τετράμηνο;

«Άριστα. Είχαμε έναν εξαιρετικό Πρωθυπουργό. Συνεπή, εργατικό, ο οποίος έδειξε ότι έχει και τη δυνατότητα να επιβάλλει την άποψή του σε δύσκολες στιγμές και να επιδείξει μετριοπάθεια σε άλλες. Ήταν ένας εξαιρετικός πρωθυπουργός. Πού ήταν ο κ. Παπαδήμος; Τον ήξερε κανείς ως πολιτικό πριν από 6 μήνες; Αναδείχθηκε μέσα από τις κοινωνικές εφεδρείες της χώρας και τέτοιες εφεδρείες υπάρχουν ακόμη.»

Μπορεί να παίξει ρόλο την επόμενη ημέρα;

«Βεβαίως μπορεί. Κι αυτός και άλλοι. Η Κυβέρνηση, όμως, πρέπει να είναι πολιτική. Εγώ δεν είμαι υπέρ της Κυβέρνησης τεχνοκρατών και το λέω ανοικτά. Οι Κυβερνήσεις πρέπει να εκπροσωπούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τον Έλληνα πολίτη.»

Σας ανησυχεί το ότι δημιουργούνται κόμματα με σημαία το αντι-Μνημόνιο και δημοσκοπικά πάνε καλά;

«Το να είσαι εναντίον της Ευρώπης, όπως είναι το ΚΚΕ, είναι κάτι σεβαστό. Το ΚΚΕ, και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν τους αρέσει αυτό που λέω, είναι ένα επαναστατικό κόμμα, που δεν θέλει αστική δημοκρατία, δεν θέλει οικονομία της αγοράς, θέλει δικτατορία του προλεταριάτου, να κάνουμε μία σταλινικού τύπου κομματική δικτατορία. Το διακηρύττουν με χίλιους τρόπους. Άμα το λέει κάποιος τρίτος, θυμώνουν. Αν φύγεις από αυτό, αρχίζουν οι αντιφάσεις. Ο κ. Κουβέλης λέει είναι υπέρ της Ευρώπης, αλλά εναντίον του Μνημονίου. Μα και πώς θα μείνουμε στην Ευρώπη, αν δεν εφαρμόσουμε το Μνημόνιο;»

Για το κόμμα Καμμένου ποια είναι η άποψή σας;

«Το κόμμα Καμμένου το θεωρώ χαρακτηριστικό της πολιτιστικής παρακμής της χώρας. Βρίσκω εξωφρενικό ότι υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι θα ψηφίσουν αυτό το πράγμα.»

Το κόμμα Κατσέλη - Καστανίδη τι είναι;

«Δεν θέλω να σχολιάσω τον καθένα που αισθάνεται κάποια στιγμή τη διάθεση να κάνει ένα κόμμα. Το 1951 υπήρξαν κόμματα και κόμματα. Είχε κάνει ένα κόμμα ο ζαχαροπλάστης, ο Πράπας. Είχε κάνει ένα άλλο κόμμα ο καθηγητής Ρουσόπουλος, ο οποίος το είχε ονομάσει «κατασκευάζειν και χαίρειν» κι ήταν υπέρ των πολυκατοικιών. Υπήρχε ένα κόμμα που έλεγε να γίνουμε Αμερικάνοι, πήρε 1,5 ή 2%. Να γίνουμε πολιτεία της Αμερικής. Εδώ που τα λέμε, δεν ήταν και πολύ λάθος… Ως ιδέα άξιζε μια καλύτερη τύχη…»

Τι συνειρμός είναι αυτός τώρα με το κόμμα Κατσέλη; Σας φαίνεται περίεργο που, ενώ ήσασταν μαζί σ’ όλα τα υπουργικά συμβούλια, τώρα μαζί με τον κ. Καστανίδη αποφασίζουν να υπηρετήσουν μία άλλη πολιτική;

«Περίεργο είναι. Αλλά δεν μπορώ να σας πω ότι με εμποδίζει να κοιμηθώ το βράδυ… Πάντως, είναι καλά παιδιά και οι δυο.»

Έγιναν εγκλήματα τη διετία Παπανδρέου, όπως λέει η κυρία Βάσω Παπανδρέου;

«Όχι, βέβαια. Τη διετία Παπανδρέου έγινε πολύ σημαντικό έργο και η κ. Βάσω Παπανδρέου ή δεν έχει παρακολουθήσει ή δεν μπορεί να αντιληφθεί. Δεν συμφωνώ καθόλου με την άποψή της. Θεωρώ ότι είναι μία άποψη η οποία είναι εντελώς ιδιαίτερη. Δεν έχω την πρόθεση να δώσω περισσότερη σημασία… Είναι οφθαλμοφανώς άσχετη με την πραγματικότητα.»

Η δημοσκοπική κατάρρευση δείχνει ότι ο κόσμος είναι πολύ θυμωμένος με το ΠΑΣΟΚ.

«Η αιτία είναι ότι κατέρρευσε η οικονομία και αναγκαστήκαμε να βάλουμε το χέρι στην τσέπη του κόσμου. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη, πάντως, ήταν το «λεφτά υπάρχουν». Δεν έπρεπε να λεχθεί κάτι τέτοιο. Έδινε μια εικόνα που δεν είχε καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Αλλά έγιναν και τεράστιες αλλαγές σε πολλούς τομείς. Εναντίον της πολιτικής πελατείας, εναντίον της ανομίας.»

Δηλαδή όλη αυτή η εικόνα λέτε ότι αδικεί τον Παπανδρέου; Γιατί έφυγε κακήν κακώς…

«Αναμφισβήτητα. Ο Παπανδρέου έφυγε, γιατί είχε βγει ένας ικανός αριθμός Βουλευτών, που έλεγαν πως θα τον καταψηφίσουν. Τι να κάνει; Να κάνει ότι δεν τους βλέπει και δεν τους ακούει; Ήταν λογικό να φύγει.
Ο Παπανδρέου αδικήθηκε γιατί έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος μιας κοινωνίας, η οποία έψαχνε για αποδιοπομπαίους τράγους.»

Φεύγετε από τη Βουλή, φεύγετε και από την πολιτική;

«Θα μιλάω, θα γράφω και θα ανακατεύομαι… Κι αν μου ζητάτε κάπου κάπου και καμιά συνέντευξη, θα σας τη δίνω. Σπανιότερα, φαντάζομαι, γιατί τότε θα έχετε βρει άλλους που θα αγαπάτε περισσότερο και θα παρακολουθείτε με μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Αλλά θα παρακμάσω σιγά σιγά. Δε θα παρακμάσω από τη μια μέρα στην άλλη…»