Τα δισύλλαβα ονόματα της ευρύτερης ζούγκλας

Η όλη συζήτηση περί ιδιωτικότητας και ευαίσθητων δεδομένων είναι απαραίτητη ώστε να αποφύγουμε δύο κινδύνους.

Από τη μια, την υποκριτική πολιτική ορθότητα και την τυπολατρική προσήλωση στα «προσωπικά δεδομένα»: να μη μιλάμε για τίποτε, επειδή όλα είναι, με τον τρόπο τους, ιδιωτικά και να προσποιούμαστε ότι δεν έχουν ενδιαφέρον επειδή δεν γίνονται στον δημόσιο χώρο. Τότε θα έπρεπε αυτιστικά να κλείσουμε τα αυτιά μας στο

Τα Νέα, ο Γ. Παπαχρήστος κι o «απαράδεκτος» σκιτσογράφος...

Εναντίον της εφημερίδας Τα Νέα και κατά του αρθρογράφου της Γιώργου Παπαχρήστου, επιτίθεται ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μέσα από τη Ζούγκλα. Υπό τον τίτλο «Προσέξτε τι γράφετε εκεί στα Νέα γιατί αδικείτε τον εαυτό σας», ο Τριανταφυλλόπουλος μέμφεται την εφημερίδα και τον δημοσιογράφο, αναφέροντας πως «λόγω ηλικίας ο κ. Παπαχρήστος έχει κακή σχέση με το διαδίκτυο» και πως το βίντεο το... έστησε ο Σακελλαρίδης (προ δύο χρόνων) και όχι οι φοιτητές οι οποίοι δεν γνώριζαν, λέει, τότε με ποιόν έχουν να κάνουν.
Ο Τριανταφυλλόπουλος κατηγορεί Τα Νέα και τον -«φίλο από τα παλιά»- Γ. Παπαχρήστο για υποκρισία αναφέροντας:«Είμαστε περίεργοι να μάθουμε ποιος δημοσιογράφος, ποιος οργανισμός, ποια εφημερίδα θα είχε αυτό το θέμα και θα το απέρριπτε; Εκτός και εάν εκεί στα «ΝΕΑ» τέτοια..
θέματα τα πετάνε στον κάλαθο των αχρήστων και "δίνουν" τους φοιτητές στην ασφάλεια. Απ´ότι

Αρχείο η υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ 

Θα καταγγείλει ο Χατζηνικολάου την καταγγελία συγκάλυψης;;;

Δεν στοιχειοθετούνται οι καταγγελίες περί διόγκωσης του ελλείμματος το 2009 αναφερει στην πρότασή του ο εισαγγελέας Εφετών Ιωάννης Κούτρας, και εισηγείται στο δικαστικό συμβούλιο να μην ασκηθεί καμία κατηγόρια κατά του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου και δυο μελών της διοίκησης της.

Τις καταγγελίες περί διόγκωσης, που αποτέλεσαν αντικείμενο δικαστικής έρευνας, είχε υποβάλλει

Όχι, δεν είναι ντεμοντέ να θυμάσαι 

τον Ανδρέα Παπανδρέου..

Σαν σήμερα, 23 Ιουνίου 1996, ο Ανδρέας Παπανδρέου απεβίωσε, ως φυσική συνέπεια της πολύμηνης νοσηλείας του στο Ωνάσειο, αφήνοντας πίσω του ένα κόμμα και μια παράταξη κραταιά στην εξουσία, όπου 18 χρόνια μετά είναι και πάλι στην εξουσία, δίχως ωστόσο να είναι και τόσο κραταιά.


Στόχος του παρόντος post δεν είναι να ψάλλουμε την πολιτική νεκρολογία του Ανδρέα Παπανδρέου, ούτε να πούμε πόσο ανυπέρβλητος ηγέτης ήταν, ούτε βέβαια να ισχυριστούμε ότι αυτός κατέστρεψε την Ελλάδα, όπως πάνε να μας πείσουν οι απανταχού Βορίδηδες
Έχοντας υπόψη το σημερινό άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη στο protagon, όπου ο δημοσιογράφος θέτει την απορία τι θα γινόταν αν επέστρεφε ο Ανδρέας, θέλουμε να θέσουμε ως ερευνητικό ερώτημα τι ήταν εντέλει ο Παπανδρεϊσμός και αν υπήρξε, πώς μπορεί σήμερα να υπάρξει, αν είναι απαραίτητο

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ !...



Έγιναν οι πρόσφατες εκλογές, μετρήθηκαν, παντοιοτρόπως, τα αποτελέσματα από κάθε πλευρά, κυρίως, από κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση.

Μεσολάβησε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, μέσα στο οποίο έγιναν οι εκτιμήσεις όλων των δεδομένων κι όλων των προοπτικών κι έτσι οδηγηθήκαμε στη χάραξη, εκατέρωθεν, νέων πολιτικών τακτικών και κινήσεων.

Τι έχουμε ;

Στην κυβέρνηση έγινε ο, συνήθης, ανασχηματισμός, με στόχο την βελτίωση της εικόνας και του

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΗΡΙΟ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΨΥΧΑΡΗΣ ΤΟΥΣ ΒΡΗΚΕ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ

To πρωί της Δευτέρας ανέβηκε ολόκληρο στην ηλεκτρονική έκδοση του ΒΗΜΑτος το συγκλονιστικό ρεπορτάζ του Βασίλη Χιώτη για το κόψιμο του Αδωνη Γεωργιάδη, τον άγριο καυγά που ακολούθησε ανάμεσα στον πρώην υπουργό και τον πρωθυπουργό (όπου μιλούσαν και οι δύο σαν "ρεζίληδες", και το πως κατέληξε σε τηλεοπτικό εγκώμιο του Αδωνη.
Το ρεπορτάζ είναι ενδεικτικό για το πως κυβερνιέται η χώρα σε μια τόσο κρίσιμη- ακόμη και για την εθνική της ακεραιότητα- συγκυρία.
Κάποιοι υπογραμμίζουν ότι το "κόψιμο" του Ανδρέα Ψυχάρη είναι αυτό που προκαλεί αυτού του

Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Η βία προς τις καθαρίστριες μένει ατιμώρητη. Eίναι ζήτημα Δημοκρατίας.

Το καταφέραμε και αυτό. Δηλαδή κάτι που ξεκίνησε σαν συνδικαλιστική διεκδίκηση αποτελεί πλέον ένα ζήτημα Δημοκρατίας και Δικαιοσύνης στη χώρα.

Δεν αφορά μόνο τις καθαρίστριες του υπουργείου που δεν κάνουν τίποτε περισσότερο από το να διεκδικούν το δικαίωμά τους να έχουν δουλειά. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία, η όποια στιγματίζεται συνολικά – και διασύρεται σε ολόκληρο τον πλανήτη μετά τα δημοσιεύματα μεγάλων εφημερίδων με