ΑΝΔΡΕΑ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΕΙΣ...

ΤΑ ...κλωνοποιημένα του Ανδρέα.!

Προσπαθώ να καταλάβω αν βρισκόμαστε ακόμα στη δεκαετία του '80 ή στο 2012 και δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Ακούω τον κ.Τσίπρα να υπόσχεται στους Ελληνες ότι θα στείλει όλο το παλιό πολιτικό σύστημα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και αναρωτιέμαι αν αναστήθηκε ο Ανδρέας και δεν το έχω καταλάβει... Ακούω και τον έτερο της αντιμνημονιακής συμμαχίας, τον μαέστρο της ψευδολογίας κ. Καμμένο να βροντοφωνάζει ότι η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες και αναρωτιέμαι μήπως με μια μαγική μηχανή του χρόνου γυρίσαμε πίσω στο 1974 και εγώ δεν το έχω πάρει χαμπάρι... Λες εκεί που φωνάζαμε και αγανακτούσαμε όλοι σχεδόν για τις ανεπάρκειες των πολιτικών και του πολιτικού μας συστήματος, να αποκτήσαμε ξαφνικά μια... ντριμ τίμ από τη στόφα του Ανδρέα που θα πάει και θα κολλήσει στον τοίχο τους ευρωπαίους δανειστές μας και δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει.

Η ιστορία, έγραφε βέβαια ο γέρο Ενγκελς, επαναλαμβάνεται μερικές φορές ως φάρσα, αλλά ως γνωστόν η ελληνική μαγκιά, αυτά τα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Οσο και να φωνάζει ο κάθε Σόιμπλε, όσα και να γράφουν διάφοροι αγοραίοι αναλυτές, εμείς, όπως λένε και οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ θα γίνουμε η μαγιά που θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας, που θα τροφοδοτήσει το μεγάλο ρεύμα που θα αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ευρώπη. Άλλωστε έχουμε αποδείξει ότι είμαστε λαός τζογαδόρων, γιατί να μη μας βγει και αυτή τη φορά το στοίχημα σε πείσμα των διαφόρων κινδυνολόγων. Και αν δεν μας βγει πάλι ωραίοι θα είμαστε. Θα έχουμε κάνει άνω κάτω την Ευρώπη και ενδεχομένως τον κόσμο ολόκληρο και θα ζήσουμε μια χαρά με τον ήλιο μας, τη θάλασσα μας, την ΑΟΖ μας, θα βγάλουμε και τα ενεργειακά ομόλογα μας, όπως λέει και ο πολυτάλαντος κ. Καμμένος και πέρα βρέχει. Θα έχουμε μερικές δυσκολίες στην αρχή, αλλά ως γνωστόν οι Ελληνες στα δύσκολα τα καταφέρνουν...

Το ευρώ το ζήσαμε, το χορτάσαμε, το δοκιμάσαμε και τώρα διαπιστώνουμε ότι δεν το αντέχουμε. Η τουλάχιστον δεν αντέχουμε τις παρενέργειες του, τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται, την αδυσώπητη πράγματι λιτότητα που επιβάλλουν οι διαχειριστές του. Και βέβαια δεν εμπιστευόμαστε με τίποτε αυτούς που κλήθηκαν να προσπαθήσουν να μας κρατήσουν μέσα σ' αυτό. Δεν θέλουμε να τους ακούσουμε καν, όπως φαίνεται, όταν φωνάζουν ότι ο λύκος είναι ήδη μέσα στο μαντρί. Ισως λοιπόν είναι μια κάποια λύσις, όπως θάλεγε και ο ποιητής να αλλάξουμε βοσκό. Υπάρχει βέβαια ένας κίνδυνος, μεταξύ της αλλαγής να χαθούν κάμποσα πρόβατα, αλλά τι να κάνουμε, αυτό είναι το τίμημα της ιστορίας... Καλού κακού βέβαια, φροντίζουμε, όσοι μπορούμε, για κάθε ενδεχόμενο να μαζεύουμε τα ευρώ που είχαμε στις τράπεζες, γιατί προφανώς θεωρούμε, όπως θά 'λεγε κι ο άλλος ποιητής ότι το μέλλον θα έχει πολύ ανυδρία... Κι ας ελπίσουμε ότι οι επίδοξοι δελφίνοι για το ρόλο του νέου Ανδρέα, να διαθέτουν τουλάχιστον ένα μέρος από τις ικανότητες του...

Σήφης Πολυμίλης

ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ Η...

El Mundo:

Κι’ αν ο Παπανδρέου είχε δίκιο

για το δημοψήφισμα;

Η ισπανική εφημερίδα «El Mundo», αναρωτιέται με χθεσινό άρθρο της: «Κι αν ο Παπανδρέου είχε δίκιο;». Η ερώτηση αναφέρεται στο πολύκροτο δημοψήφισμα που πρότεινε ο πρώην πρωθυπουργός τον Νοέμβριο του 2011.

«Μετά από τρία χρόνια σκληρής κρίσης και περικοπών αποδοχών, ήταν αρκετά προβλέψιμο ότι οι ελληνικές εκλογές της 6ης Μαΐου θα μετατρέπονταν σε ένα είδος δημοψηφίσματος πάνω στα μέτρα λιτότητας που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από την αποκαλούμενη “τρόικα”, σε αντάλλαγμα για τα δύο σχέδια διάσωσης που έχει χορηγηθεί», είναι η εισαγωγή του άρθρου της εφημερίδας.
«Ήταν επίσης εύκολο να φανταστεί κανείς, όπως τελικά συνέβη, ότι οι Έλληνες θα ψήφιζαν μαζικά κατά εκείνων που μείωσαν τους μισθούς κατά ένα τέταρτο, που περιέκοψαν τις συντάξεις κατά 20% και από το 2009 προκάλεσαν τη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας κατά 14%. Για να μην αναφέρουμε το προφανές: σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα για την Ελλάδα από την “τρόικα”, η νέα Βουλή θα πρέπει να εγκρίνει πριν το τέλος του Ιουνίου νέες περικοπές που αντιστοιχούν σε 11,5 εκατομ. ευρώ, ώστε να λάβουν τα 3 δις ευρώ που θα τους επιτρέψουν να πληρώσουν τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και τις συντάξεις των ηλικιωμένων», προσθέτει η El Mundo.

Η εφημερίδα εξηγεί στη συνέχεια πως «μετά από αυτή την κατάσταση και μπροστά στην κατηγορηματική άρνηση της Γερμανίας να επαναδιαπραγματευθούν τους όρους που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα, είναι από μόνο του επαρκές στοιχεία για αυτό που θα συμβεί στις επερχόμενες εκλογές της 17ης Ιουνίου». Ο αρθρογράφος μιλά για τη θεαματική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, τονίζοντας ότι αυτή η άνοδος κάνει «την πιθανότητα να εξέλθει η Ελλάδα από το ευρώ περισσότερο πιο δυνατή από κάθε άλλη φορά».

Και συνεχίζει: «Μπροστά σε αυτή τη μνημειώδη καταστροφή, η αποτυχημένη πρωτοβουλία του πρώην Έλληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου να εξαγγείλει δημοψήφισμα για να θέσει στην κρίση του λαού τα μέτρα λιτότητας , μοιάζει σήμερα μια αρκετά καλή ιδέα. Αν και σε εκείνη τη στιγμή, αυτή η ιδέα απορρίφθηκε, μέσα από θύελλα επικρίσεων, προσέφερε εμφανή πλεονεκτήματα».

Η εφημερίδα συνεχίζει αιτιολογώντας τα πλεονεκτήματα της πρότασης Παπανδρέου, με τον μεσότιτλο: «Απροκάλυπτη κατάσταση». Επισημαίνει ότι εκείνη την περίοδο, το «ναι», θα υπερψηφιζόταν από τον ελληνικό λαό, καθώς η ερώτηση που θα ετίθετο προς ψήφιση, θα ήταν «πολύ μετρημένη και μελετημένη» και το κυριότερο, «θα ετίθετο πριν από ενάμισι χρόνο» . Έτσι, «οι Έλληνες θα δέχονταν τα μέτρα λιτότητας» από το να «εγκαταλείψουν το ευρώ». Το γεγονός αυτό θα αποτελούσε «μία τεράστια νίκη και για το ευρώ και για τα μέτρα λιτότητας», καθώς σύμφωνα με έρευνες «το 75% των Ελλήνων δεν επιθυμούν να εγκαταλείψουν το κοινό νόμισμα».

Αναφερόμενος ο αρθρογράφος στη συνέντευξη που παραχώρησε ο κ. Παπανδρέου στην ιταλική «La Stampa», ανέφερε τη φράση του: «Είμαι βέβαιος ότι αν είχαμε δώσει φωνή στον λαό εκείνη την εποχή θα είχε επικρατήσει η κοινή λογική». Μάλιστα, η εφημερίδα τονίζει ότι «όχι μόνο δεν πραγματοποιήθηκε αυτό το δημοψήφισμα, αλλά κόστισε και την πολιτική καριέρα στον Γιώργο Παπανδρέου», ο οποίος αντιμετώπισε «εχθρούς κι εντός του κόμματός του».

Και το άρθρο καταλήγει: «Το ερώτημα του σήμερα είναι αν είχε ή δεν είχε δίκιο (ο κ. Παπανδρέου): θα ήταν η Ελλάδα σε θέση να διεξάγει αυτό το δημοψήφισμα;».

Νεκρή η Μέρι Κένεντυ

Δημοσιεύματα αναφέρουν πως απαγχονίστηκε

Νεκρή βρέθηκε μέσα στο σπίτι της στο Μάουντ Κίσκο στη Νέα Υόρκη η δεύτερη σύζυγος του Ρόμπερτ Κένεντι του νεότερου, η 52χρονη Μέρι Κένεντι. Η οικογένεια επιβεβαίωσε το θάνατό της χωρίς να διευκρινίσει τα αίτια.

«Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη για το θάνατο της πολυαγαπημένης μας αδελφής Μέρι, της οποίας το λαμπρό και δημιουργικό πνεύμα θα λείψει πολύ σε όσους την αγαπούσαν», αναφέρει η οικογένεια σε ανακοίνωση την οποία μετέδωσε το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ABC.

Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα Journal News, η εν διαστάσει σύζυγος του 58χρονου Ρόμπερτ Κένεντι του νεότερου, φέρεται να απαγχονίστηκε.

Ο Ρόμπερτ Κένεντι είναι ο γιός της Εθελ και του Ρόμπερτ Κένεντι, του γερουσιαστή που δολοφονήθηκε στο Λος Αντζελες το 1968 και ανιψιός του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι που δολοφονήθηκε το 1963.

Η Μέρι και Ρόμπερτ Κένεντι ο νεότερος είχαν κάνει αίτηση διαζυγίου το 2010 ύστερα από 16 χρόνια, και ζούσαν σε διάσταση τα τελευταία δύο χρόνια. Είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.

Σύμφωνα με τη Journal News, μερικές ημέρες μετά την αίτηση του διαζυγίου, η Μέρι Κένεντι είχε συλληφθεί για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.

ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ.!!!

Ο Παπανδρέου "πήρε τη ρεβάνς για το δημοψήφισμα"

Για δικαίωση του τέως πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, κάνει λόγο η ιταλική εφημερίδα ill Sole 24 ore, αναφερόμενη στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και στις νέες εκλογές.

Αφού αναλύει το αδιέξοδο στο οποίο έχει βρεθεί η χώρα σημειώνει ότι ουσιαστικά έχουμε μια ρεβάνς του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος σήμερα έχει μπει στο περιθώριο.

"Αν το δημοψήφισμα που πρότεινε πέρυσι δεν είχε μπλοκαριστεί από τον Σαρκοζί,
σήμερα δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτή την κατάσταση και μια φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση θα ήταν ακόμη στην εξουσία στην Ελλάδα", αναφέρει η εφημερίδα.

Μάλιστα, υποστηρίζει ότι ο λαός θα είχε εκφραστεί χωρίς να έπεφτε αναγκαστικά η κυβέρνηση.

Ο αρθρογράφος καταλήγει σημειώνοντας ότι "εάν είχε απορριφθεί η πρόταση θα το ξανασυζητούσαν χωρίς τα προβλήματα και αδιέξοδα που υπάρχουν σήμερα και την πίεση για σχηματισμό κυβέρνησης πλειοψηφίας".

Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ Ανδρέας με τον ΝΑΝΟ Αλέξη...

Η αμετροέπεια στην καθημερινή μας ζωή έχει πάρει... άριστα!!!

Για τον φίλο Πέτρο Τατσόπουλο ο λόγος, που σ' ένα άρθρο του στο ΕΘΝΟΣ της Κυριακής, με τίτλο "Αλέξης... όπως Ανδρέας", γράφει λόγια απρόσεκτα! Στην αρχή χαμογέλασα με τον τίτλο. Μετά το διάβασα κι άρχισα να νευριάζω. Με λίγα λόγια ο Τατσόπουλος παρομοιάζει τον Τσίπρα με τον Ανδρέα Παπανδρέου! Τώρα, τι να του πει κανείς του Πέτρου; Λέει ότι ο Ανδρέας είχε σκεφτεί σοβαρά να εγκαταλείψει την πολιτική και να φύγει από την Ελλάδα, διότι -λέει ο Πέτρος- τότε του ήταν δύσκολο να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι οι ίδιοι άνθρωποι που τον αποθέωσαν στο αεροδρόμιο τον Αύγουστο, τον είχαν φιλοδωρήσει, στην κάλπη με το λυμφατικό, σχεδόν χλευατικό 13% των ψήφων!!! Αυτά είναι αυθαιρεσίες και φυσικά ο καθένας μπορεί να γράφει ό,τι γουστάρει. Αλλά πρέπει αυτά που γράφει να έχουν σχέση και με την πραγματικότητα! Κι εμείς που ήμασταν κοντά του τότε, άλλα καταλαβαίναμε;;;

Εν πάση περιπτώσει, δεν χρειάζεται να μιλάμε για κάτι που δεν είναι αληθές. Εκείνο με το οποίο γελάμε συνεχώς, είναι αυτό που γράφει ο Πέτρος ότι "ο 38χρονος Αλέξης Τσίπρας δείχνει να επαναλαμβάνει τον άθλο του Παπανδρέου"!!! Για να μην τρελαθούμε εντελώς, τουλάχιστον ας γελάσουμε... Λέει ο Πέτρος ότι "ο Αλέξης, αν και νεότερος, έχει το πλεονέκτημα της στερνής γνώσης - ξέρει πού έκανε λάθος ο Ανδρέας και οφείλει να μην το επαναλάβει. Ο Αλέξης είναι υποχρεωμένος να μην προδώσει τη λαϊκή εντολή, αλλά και να μην μεθύσει από την επιτυχία του..." Δεν έχω όρεξη τώρα να επιχειρηματολογήσω για τον ΑΝΔΡΕΑ. Η ιστορία ξέρει τι θα κάνει και τι θα γράψει για τους πολιτικούς και ιδιαίτερα για τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Αλλά όλοι αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ και γενικώς του "Συνασπισμού" τον Ανδρέα τον βρίζανε μια ζωή! Και τώρα γλείφουν εκεί που έφτυναν;; Αλλά είναι δυνατό να παρομοιάσει κανείς τον Αλέξη με τον Ανδρέα;;; Ισα κι όμοια; Ο γίγαντας με τον νάνο των μαθητικών καταλήψεων;;; 

 Νίκος Λαγκαδινός

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ανακοίνωση για τις δηλώσεις Richard Parker.

Από το γραφείο του Γιώργου Α. Παπανδρέου, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Με αφορμή δημοσιεύματα που ερμηνεύουν κατά το δοκούν δηλώσεις του καθηγητή Richard Parker, υπενθμίζεται ότι η Ελληνική Κυβέρνηση επί Πρωθυπουργίας του Γιώργου Α. Παπανδρέου, εξέτασε, ως όφειλε, και το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το Ευρώ. Ο ίδιος, μάλιστα, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, είχε κάνει δημόσια αναφορά στο θέμα, σε ομιλία του στη Βουλή, στις 19 Ιουνίου 2011, κατά τη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Συγκεκριμένα, τότε, είχε τονίσει: »Πριν ζητήσουμε τη στήριξη του μηχανισμού, φώναξα συνεργάτες, οικονομολόγους και τους αρμόδιους Υπουργούς στο γραφείο μου και έγραψα στον πίνακα, όπως συνηθίζω, τρεις επιλογές, τις τρεις μοναδικές, πραγματικές επιλογές που είχαμε μπροστά μας.

Εφόσον, είπα, δεν μπορούμε να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε, αξιολογήστε και επιχειρηματολογήστε υπέρ ή κατά των τριών παρακάτω επιλογών: πρώτη επιλογή, η χρεοκοπία. Δηλώνουμε, δηλαδή, στάση πληρωμών. Δεύτερη επιλογή, φεύγουμε από το ευρώ και δηλώνουμε και εδώ στάση πληρωμών, διότι δεν θα μπορούσαμε ούτε να σκεφθούμε να πληρώσουμε σε δραχμές το χρέος μας, που είναι σε ευρώ.

Τρίτη επιλογή, ζητάμε βοήθεια από το νέο ευρωπαϊκό μηχανισμό, που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε, και διαπραγματευόμαστε έναν δύσκολο, αλλά οργανωμένο δρόμο μπροστά στην κρίση. Δεν έχω το χρόνο σήμερα, βέβαια, να αντιπαραθέσω όλη την επιχειρηματολογία, γιατί απορρίφθηκαν οι δύο πρώτες επιλογές.

Στην τρίτη επιλογή κατέληξε και το άτυπο Υπουργικό Συμβούλιο της 22ας Απριλίου του 2010, την παραμονή της ανακοίνωσης της αίτησής μας για βοήθεια από τον μηχανισμό στήριξης.
Μπορώ να σας πω, όμως, ότι οι συνέπειες μιας επιλογής βίαιης χρεοκοπίας ή εξόδου από το ευρώ, θα ήταν άμεσες και καταστροφικές για το ελληνικό νοικοκυριό, τις τράπεζες, αλλά και για την αξιοπιστία της χώρας μας, που μπορεί να μας έφερνε πάλι στα ίδια, δηλαδή σε μια ιδιότυπη οικονομική κηδεμονία από τον ίδιο ή άλλο μηχανισμό, έχοντας όμως πληρώσει ένα τεράστιο τίμημα ολόκληρη η ελληνική κοινωνία.

Υπενθυμίζω ότι, χωρίς τον μηχανισμό στήριξης, θα πηγαίναμε κατευθείαν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς ευρωπαϊκή στήριξη. Αλλά ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα στήριξης που έχει δώσει ποτέ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είναι αυτό της Βραζιλίας, δηλαδή 30 δισεκατομμύρια δολάρια. Πού θα έβρισκε 110 δισεκατομμύρια ευρώ και άλλα τόσα περίπου, στο νέο πρόγραμμα που συζητείται;

Προσπάθησα λοιπόν να αφυπνίσω τους Ευρωπαίους εταίρους, για να μας στηρίξουν, ενώ ταυτόχρονα αγωνίστηκα για να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας και κατεύθυνσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Στην αρχή, βρήκα πόρτες κλειστές, κανείς δεν μας άκουγε, κανείς δεν μας πίστευε, κανείς δεν πίστευε την Ελλάδα και τους Έλληνες. Τους είχαμε κοροϊδέψει για πολλοστή φορά, είχαμε πει και επισήμως ψέματα για το έλλειμμά μας.

Έδωσα μάχη για να στηθεί εκ του μηδενός ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης. Τη μάχη αυτή την κέρδισα, την κερδίσαμε, την κέρδισε η Ελλάδα, με την αξιοπιστία της, την κέρδισαν οι πολίτες αυτής της χώρας. Με ειλικρίνεια σας λέω, επίσης, ότι από τότε ξέραμε ότι το ελληνικό χρέος είναι δυσθεώρητο και δύσκολο να το διαχειριστούμε, με όποιο καλό πρόγραμμα και να είχαμε.

Γι΄ αυτό και σας λέω σήμερα – δεν θα μπορούσα να το πω χθες – ότι από τότε ξεκίνησαν μελέτες, προετοιμασίες και αθόρυβες διαπραγματεύσεις, για να φτάσουμε πρώτα απ’ όλα στη μείωση του επιτοκίου  και στην επιμήκυνση του θεσμικού δανείου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αυτό που τελικά καταφέραμε μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις τον Μάρτιο του 2011, δηλαδή πριν από δύο μήνες. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα, μόνο για το σκέλος του δανείου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να έχουμε μια ανάσα 48,5 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2015 και 4 δισεκατομμυρίων ευρώ μείωσης των επιτοκίων.»

Το διακύβευμα σήμερα παραμένει το ίδιο: η χώρα να αποφύγει τη χρεοκοπία και να παραμείνει στο Ευρώ.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΜΑΡΑΣ-ΤΣΙΠΡΑΣ-ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ;

Αυτοί έφυγαν, οι άλλοι γιατί

δεν έρχονται; 

Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, με τα πολλά στραβά του και με τα αρκετά καλά του, προσπαθούσε να διατηρήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, άλλοι ούρλιαζαν δημόσια και υστερικά (Σαμαράς, Τσίπρας) κι άλλοι αγωνίζονταν εναντίον του στο παρασκήνιο (Βενιζέλος).

Όταν ο Λουκάς Παπαδήμος ανέλαβε να σώσει την τιμή του πολιτικού συστήματος, άλλοι συνέχισαν να ουρλιάζουν υστερικά (Τσίπρας) κι άλλοι αγωνίζονταν εναντίον του στο παρασκήνιο (Βενιζέλος, Σαμαράς).

Ο Παπανδρέου είναι εδώ και καιρό παρελθόν κι ο Παπαδήμος περιμένει πότε θα τον απαλλάξουν από τα καθήκοντα του για να βρει την ησυχία του. Η αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ που ζητούσε ο Βενιζέλος έγινε, οι εκλογές που ζητούσε ο Σαμαράς έγιναν και η ισχυρή λαϊκή εντολή που ζητούσε ο Τσίπρας παραδόθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ. Τι περιμένουν λοιπόν;

Γιατί δεν κυβερνούν αυτή τη χώρα; Τόσο καιρό ήταν όλοι τους γεμάτοι με λύσεις. Τώρα τι τους συνέβη; Γιατί πετάει ο ένας την καυτή πατάτα στον άλλον; Μήπως ήρθε η ώρα να αναλογιστούν τις καταστροφικές συνέπειες της ανέξοδης μπουρδολογίας τους κατά τη διάρκεια των τελευταίων δυο ετών;

Πολλά ακούσαμε για "δοσίλογους" και προδότες" αλλά τελικά ήταν άλλοι αυτοί που επέλεξαν ως μέσο για την πολιτική τους επιβίωση την εθνική μειοδοσία, την κατασυκοφάντηση της ασκούμενης πολιτικής την οποία τώρα δεν τολμούν να αμφισβητήσουν.

Όσοι καταγγείλαμε τη γέννηση των τεράτων που σήμερα καταβροχθίζουν την Ελλάδα κατηγορηθήκαμε για τυφλό Παπανδρεϊσμό, για ανάλγητο νεοφιλελευθερισμό, για αντιδεξιά σύνδρομα και για ...ζήλια προς το μεγαλείο της βενιζελικής σκέψης.

Σήμερα, σκύβουμε το κεφάλι όταν ο απλός πολίτης μας ρωτάει "Τι μας λέτε; Ότι θα μας σώσουν αυτοί που μας κατέστρεψαν;". Ας ψάξουν να βρουν τώρα πειστική απάντηση οι διαχρονικοί ξερόλες που έξω από το χορό των τελευταίων δυο ετών είπαν πολλά τραγούδια...