Παπανδρέου:

 Η κρίση που περνάει η Ευρώπη είναι πολιτική
Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη για να προεδρεύσει στο Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (11-12 Νοεμβρίου), με τη συμμετοχή περισσότερων από 300 εκπροσώπων κομμάτων από όλο τον κόσμο. Στην κεντρική ομιλία του ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Παπανδρέου, είπε μεταξύ άλλων:

"Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που βρίσκομαι εδώ ως Έλληνας, ως γείτονας. Πριν από μερικά χρόνια θα έμοιαζε αδύνατο οι δυο χώρες μας να μπορούν να έχουν οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας. Όμως σήμερα, παρά τα θέματα που μας χωρίζουν, όπως η Κύπρος, είναι ενθαρρυντικό ότι χιλιάδες Τούρκοι έρχονται στα νησιά μας ως τουρίστες...

Και με την ευκαιρία της παρουσίας μου εδώ, θα ήθελα για άλλη μια φορά να τιμήσω τη μνήμη του Ισμαήλ Τζέμ, με τον όποιον εργαστήκαμε για την ελληνοτουρκική προσέγγιση...

Δεν ήταν μόνο η κοινή μας προσήλωση στην ειρήνη που μας ενέπνευσε, αλλά το γεγονός ότι θα κινούμασταν στο πλαίσιο μιας κοινής οικογένειας αξιών, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενός κοινωνικού συμβολαίου που αντιπροσωπεύει η Ευρώπη. Η ευχή μου είναι, ακριβώς το ίδιο πνεύμα να επικρατήσει στην ταραγμένη γειτονιά μας...

Αλλά σήμερα, ακόμα και το σχέδιο που ονομάζουμε Ευρωπαϊκή Ένωση, αντιμετωπίζει κρίση. Και κακώς η κρίση που περνάει σήμερα η Ευρώπη χαρακτηρίζεται οικονομική. Είναι βαθιά πολιτική. Υπογραμμίζει μια βαθύτερη πολιτική διαίρεση. Από τη μιά πλευρά, υπάρχει η ανάγκη να δουλέψουμε με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη και από την άλλη υπάρχει μια βαθιά καχυποψία και επιστροφή σε εθνικιστικές πολιτικές."

Πρόσφατα, επισήμανε ο Γιώργος Παπανδρέου, πραγματοποίησα μια σειρά διαλέξεων στις ΗΠΑ, όπου πολλές φορές απευθυνόμουν σε περισσότερα από 2500 άτομα. Συχνά με ρωτούσαν γιατί είμαι σοσιαλιστής. Ήταν εντυπωσιακό πόσο θετικές ήταν οι αντιδράσεις όταν μιλούσα για το Κίνημα μας και τις τέσσερις βασικές αρχές που εκπροσωπούμε:

Δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα
Κοινωνική Δικαιοσύνη
Βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον
Ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων

Γ.Παπανδρέου: Υπονομεύει την ΕΕ 

η ανισότητα και η έλλειψη αξιών

Η ανισότητα στην Ευρώπη, τα τεκταινόμενα στη Συρία και οι καλοκαιρινές διαμαρτυρίες στο πάρκο Γκέζι κυριάρχησαν στην συνάντηση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρευρέθη ο Γ. Παπανδρέου. Η συνάντηση φιλοξενήθηκε από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας.
Ο αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας ζήτησε από την Σοσιαλιστική Διεθνή (SI) να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στην επίλυση των συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο και τη Μέση Ανατολή, κατά τη διάρκεια της συνόδου του οργανισμού στην Κωνσταντινούπολη.
Μιλώντας σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στην Κωνσταντινούπολη χθες, ο πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Κεμάλ Κιλικτσντάρογλου εξέφρασε τις ανησυχίες του για τις “ανησυχητικές δυσμενείς εξελίξεις που έλαβαν χώρα κατά την Αραβική Άνοιξη”.
Ο αγώνας του Αραβικού κόσμου αντιμετωπίζει τρία σημαντικά προβλήματα: “Tις εξτρεμιστικές ομάδες και τις αντιδραστικές δυνάμεις, τα εθνικά, αιρετικά και θρησκευτικά ρήγματα στην περιοχή και την απειλή ξένης στρατιωτικής παρέμβασης που θα μπορούσε να παράσχει νομιμότητα σε καταπιεστικά καθεστώτα αλλά και την ενθάρρυνση των εξτρεμιστικών ομάδων”, σύμφωνα με τον αρχηγό του CHP.
Περιγράφοντας το συνέδριο της Γενεύης 2 ως μια σημαντική ευκαιρία για να τεθεί ένα τέλος στον συνεχιζόμενο πόλεμο στη Συρία, ο Κιλικτσντάρογλου κάλεσε την Σοσιαλιστική Διεθνή να προχωρήσει στην απόφασή της ώστε να δημιουργήσει μια ομάδα αρωγής για τη Συρία.
Αν και οι ομιλίες του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργου Παπανδρέου και του πρόεδρου του CHP τόνισαν την ανισότητα και τις προκλήσεις στην περιοχή, η συνεδρίαση χαρακτηρίστηκε από την ένταση των συνομιλιών που περιστρέφονται γύρω από τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του καλοκαιριού στην Τουρκία που σάρωσαν τη χώρα.
Ο Παπανδρέου μίλησε για τη βελτίωση των διμερών σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας, και της Τουρκίας, σημειώνοντας ότι μια τέτοια προσέγγιση φαινόταν «αδύνατη» πριν από μερικά χρόνια.
Δηλώνοντας ότι η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βαθιά πολιτική και όχι μόνο οικονομική κρίση, ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, είπε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να είναι μια σταθερή αγορά, χωρίς τις ανθρώπινες αξίες και σύμφωνα με τον ίδιο, η ανισότητα είναι το “φλέγον θέμα της ημέρας”.
Επιπλέον μίλησε για τις σοβαρές συνθήκες στη Συρία, η οποία σπαράσσεται από τον εμφύλιο πόλεμο, τονίζοντας ότι ο λαός της χώρας θα πρέπει να καθορίσει το μέλλον της. Σύμφωνα με τον Γ. Παπανδρέου, τα μισά νοσοκομεία στη Συρία δεν είναι σήμερα σε λειτουργία.
Τέλος ο ίδιος δήλωσε ότι «Πρέπει να βοηθήσουμε τις χώρες που επλήγησαν από τη ροή των προσφύγων, όπως η Τουρκία, η Ιορδανία και το ιρακινό Κουρδιστάν», τονίζοντας ότι μια τέτοια επιβάρυνση θα πρέπει να μοιράζεται.

7imeres.gr

ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΕΝΑΝ 

ΚΑΙ ΒΑΡΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ !...

Όσοι παρακολούθησαν τη «μονομαχία» Σαμαρά – Τσίπρα, πέρασαν ένα τρίωρο αηδίας και εκνευρισμού ! Οι υποτιθέμενοι ηγέτες των δύο πολιτικών πόλων, συναγωνίστηκαν σε μια σειρά φτηνών λογοπαιγνίων και εξυπνακίστικων ρετσετών, όλα χωρίς κανένα ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο !

Τα κρίσιμα ερωτηματικά, που έχουν δημιουργηθεί και αναπτυχθεί στον ελληνικό λαό κι αφορούν τους δυο, ξεβράκωτους, μονομάχους, όχι, μόνο δεν απαντήθηκαν, αλλά ούτε, καν, προσεγγίστηκαν.

Τσιμουδιά δεν έβγαλε ο Αντωνάκης, για την παροιμιώδη κωλοτούμπα του και την ξαφνική μεταμόρφωσή του, από σκληρό πολέμιο των μνημονίων, σε άτεγκτο εφαρμοστεί των πιο σφαγιαστικών εκδοχών τους.

Λέξη δεν βρήκε να πει ο Τσίπρας, για το που οδηγεί ο δρόμος των εκπτώσεων από τις αρχικές ιδεολογικές και πολιτικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ και την καθημερινή, σχεδόν, προσαρμογή του στα δεδομένα, που μέχρι χθες κατακεραύνωνε !

Είναι καθαρό, πλέον, πως έχουμε να κάνουμε με δυο επιφανείς καιροσκόπους πολιτικούς, λαϊκιστές του κερατά, από τη μια και αθεράπευτα, ερωτευμένους με την καρέκλα της εξουσίας, από την άλλη. Πρόκειται για τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, για δυο περιπτώσεις πολιτικών της σαχλαμάρας !...

 ΛΟΓΟΠΛΟΚΟΣ 

Κατέρρευσε η προβοκάτσια της Realnews 

για το ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου


Ολοκληρώθηκε ο έλεγχος του ΣΔΟΕ στο Ίδρυμα Ανδρέα Γ. Παπανδρέου και όπως ενημέρωσε ο Γιάννης Στουρνάρας δεν έχει βρεθεί κάτι επιλήψιμο.

Έγγραφο που υπογράφει ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και διαβιβάστηκε στη Βουλή αναφέρει ότι «η αρμόδια Περιφερειακή Διεύθυνση του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, κατόπιν σχετικού εγγράφου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, διενήργησε έλεγχο επί συγκεκριμένων τραπεζικών συναλλαγών του αναφερόμενου Ιδρύματος, ο οποίος περαιώθηκε χωρίς να διακριβωθεί τέλεση οποιουδήποτε αδικήματος».

Το έγγραφο του υπουργού Οικονομικών διαβιβάστηκε στη Βουλή στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου που είχε ασκήσει ο ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος ζητώντας να ενημερωθεί ποιο είναι το αποτέλεσμα του ελέγχου του ΣΔΟΕ στο Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου.


Πηγή: Newsit.gr
 Θυμίζω ότι όλα ξεκίνησαν με ένα άθλιο πρωτοσέλιδο της Realnews του Νίκου Χατζηνικολάου η οποία θεώρησε ως τεράστια είδηση ότι ένα ίδρυμα ελέγχεται από το ΣΔΟΕ, κάτι που συμβαίνει με το σύνολο των αντίστοιχων ιδρυμάτων.

Φτάνοντας στον πάτο της δημοσογραφικής δεοντολογίας, η εφημερίδα έκανε θέμα τον ίδιο τον έλεγχο χωρίς καν να έχει γνώση για τα πιθανά του αποτελέσματα. Σήμερα, όλα κατέρρευσαν και μάλλον κανείς δεν θα ζητήσει συγγνώμη.

Ο πρώην πρωθυπουργός είχε πάντως αντιδράσει από την αρχή σε υψηλούς τόνους.

Οι ευθύνες του προδικτατορικού Ανδρέα Κυκλοφορεί ο πρώτος τόμος μιας εξαιρετικά τεκμηριωμένης, αλλά και με προβλήματα, βιογραφίας του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Του Νικου Κ. Αλιβιζατου* ΣΠΥΡΟΣ ΔΡΑΪΝΑΣ Ανδρέας Παπανδρέου. Η γέννηση ενός πολιτικού αντάρτη μετ.: Xρήστος Οικονόμου εκδ. Ψυχογιός, 2013 To βιβλίο του Ελληνοαμερικανού δημοσιογράφου Σπύρου Δραΐνα, στενού συνεργάτη του Ανδρέα Παπανδρέου στον Καναδά, στα χρόνια της δικτατορίας, είναι ο πρώτος τόμος μιας εξαιρετικά τεκμηριωμένης βιογραφίας του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. Κυκλοφόρησε στα αγγλικά πέρυσι και φθάνει ώς το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Το μεγαλύτερο τμήμα του

ΑΠΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΑ ΙΔΙΑ !...


Η κατάθεση πρότασης δυσπιστίας ανήκει στο τελετουργικό της δημοκρατίας, που «φυραίνει ολοένα». Δίνει προς στιγμήν την αίσθηση ότι κέντρο της πολιτικής παραμένει η Βουλή. Το σοβαρότερο πρόβλημα της οποίας δεν είναι τα αναθέματα που ακούγονται απ’ έξω περιστασιακά, αλλά ότι το κέντρο ισχύος βρίσκεται πια «κάπου εκεί έξω». Εξω από τα σύνορα ή εντός συνόρων πλην εκτός θεσμών: σε συγκροτήματα συμφερόντων που παρακάμπτουν και περιφρονούν τις θεσμικές μορφές εξουσίας.

Ουδέποτε μεταπολιτευτικά έπεσε κυβέρνηση από πρόταση δυσπιστίας. Αλλά και ουδέποτε ήταν αυτός ο κατεξοχήν αντιπολιτευτικός στόχος· όπως δεν είναι τώρα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο καταλαβαίνω. Αντίθετα, συνήθως ο σκοπός ήταν να ξαναδοθεί κάποιος χυμός στο υπό μαρασμό τελετουργικό, στην ίδια τη δημοκρατία. Να υποχρεωθούν να παραστούν στο καταφρονημένο Κοινοβούλιο, έστω για να επαναλάβουν τα γνωστά τους (αλλά πια όχι στην ασφάλεια μιας χαλαρής συνέντευξης), πρωθυπουργοί και υπουργοί που απέκτησαν την κάκιστη συνήθεια της τηλεπολιτικής: να απουσιάζουν συστηματικά από εκεί όπου οφείλουν να δίνουν αναφορά· τη Βουλή. Να ελεγχθούν παρόντες.

Κι ας μην περάσει ούτε λέξη από το τείχος της ακοής τους και από το πάχος της αδιαφορίας τους όχι τόσο γι’ αυτά που λένε στο δεδομένο ύφος τους τα αντιπολιτευόμενα κόμματα όσα για εκείνα που ψελλίζει, αρθρώνει ή ουρλιάζει έξω ο δήμος. Στριμωγμένος, πονεμένος, με την αίσθηση του ματαίου να του κόβει τα πόδια· να του μαυρίζει την ψυχή.

Ο δήμος αυτός, το ξέρει καλά η κυβέρνηση, έχει εκφράσει ήδη τη δυσπιστία του. Με τις κινητοποιήσεις του, που όσο αναντίστοιχες με την οξύτητα των προβλημάτων κι αν θεωρηθούν, δεν επαληθεύουν τα κηνσορικά γραφόμενα για «παραιτημένο λαό, βουλιαγμένο στον καναπέ του». Με τις σταθερές απαντήσεις του σε αλλεπάλληλα γκάλοπ (μιλάω για τα δημοσιευόμενα, δεν υπολογίζω όσα γράφονται για μυστικά κυλιόμενα). Ακόμα και με το ομιλητικότατο 27% της ανεργίας, που υπερδιπλασιάζεται στους νέους.

Δεδομένη είναι και η «νίκη» της κυβέρνησης την Κυριακή. Ο φόβος φυλάει τα έρμα, και πολύ προσεκτικότερα την εξουσία. Η «νίκη» όμως αυτή έχει τα γνωρίσματα των πάμπολλων «εθνικών θριάμβων» που μας έφεραν έως εδώ. Φρόνιμο είναι να το θυμούνται αυτό τη Δευτέρα οι κυβερνώντες.


Παντελής Μπουκάλας

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΟΙΚΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ !...


Η υποβάθμιση της Γαλλίας από την S&P δεν αποδεικνύει κάτι για την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, υποστηρίζει ο Πολ Κρούγκμαν, λέγοντας ότι περισσότερο αντανακλά τις ιδεοληψίες των διεθνών οίκων αξιολόγησης.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος επισημαίνει ότι σε σχέση με την Βρετανία που έχει υψηλότερη αξιολόγηση από την S&P η Γαλλία είχε με βάση τα στοιχεία του ΔΝΤ καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τη μείωση του χρέους και την αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος. Το χρέος της Γαλλίας προς το ΑΕΠ είναι μικρότερο από αυτό της Βρετανίας και το ΔΝΤ προβλέπει πως η διαφορά αυτή θα διευρυνθεί. Την ίδια ώρα το γαλλικό κατά κεφαλήν εισόδημα έχει μειωθεί λιγότερο σε σχέση με το βρετανικό από τα υψηλά του 2007 και ως το 2018 προβλέπεται πως θα έχει σημειώσει μεγαλύτερη αύξηση.
"Οπότε γιατί υποβαθμίστηκε η Γαλλία ;" διερωτάται ο Π. Κρούγκμαν.

Σύμφωνα με την S&P, σημειώνει, επειδή δεν εφάρμοσε μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα ενισχύσουν την ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα. Αλλά, όπως τονίζει, η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει βέβαιη γνώση σχετικά με το ποιες μεταρρυθμίσεις ενισχύουν την ανάπτυξη και σε ποιο βαθμό.

Οι αξιωματούχοι της Κομισιόν μιλούν με μεγάλη σιγουριά για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τα "υπέροχα πράγματα που επιτυγχάνουν", αλλά υπάρχουν πολύ λίγες ενδείξεις που υποστηρίζουν αυτήν την σιγουριά, επισημάνει.

Σύμφωνα με τον ίδιο κανείς δεν μπορεί να απαντήσει αν οι πολιτικές που εφαρμόζει ο Ολάντ θα οδηγήσουν σε μικρότερη ανάπτυξη από αυτές που προτείνει ο Όλι Ρεν. Όταν η S&P διαμαρτύρεται για την έλλειψη μεταρρυθμίσεων στην ουσία διαμαρτύρεται για την απόφαση του Ολάντ να αυξήσει τους φόρους στους πλούσιους αντί να τους μειώσει, υποστηρίζει.

Οπότε όπως η λιτότητα δεν έχει σχέση με την δημοσιονομική υπευθυνότητα έτσι και η πίεση για “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” δεν έχει σχέση με την ανάπτυξη. Και στις δύο περιπτώσεις αφορά την εξάρθρωση του κοινωνικού κράτους, υπογραμμίζει ο Π. Κρούγκμαν.