Ξανά στο προσκήνιο η παιδική χαρά…

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ένα δημοσίευμα και μια φωτογραφία στην «Εβδομάδα», ψάξαμε το θέμα λίγο παραπάνω και …βρήκαμε ότι:

Στο υπόγειο του «Πολυμενάκειου» ξεκίνησαν κάποιες εργασίες ανακαίνισής του ώστε να βελτιωθεί ο χώρος και να γίνει λειτουργικός για τα σχολεία της Κοινότητας. Πάρα πολύ σωστά και άγια που (δεν) θα ‘λεγε και ο άγιος Τορόντο.! Και θερμά συγχαρητήρια στον κ. Φαναρά, στον κ. Δάγωνα, στο HHF, και σε όποιον άλλο βοήθησε να παρθεί μια τέτοια απόφαση… Όμως το …έργο σταμάτησε μόλις άρχισε και αφού έγιναν κάποιες εργασίες οι οποίες χειροτέρευσαν αντί να βελτιώσουν την …χρηστικότητα του χώρου.!! Γιατί; Με λίγη παραπάνω έρευνα, πέσαμε σε μια πληροφορία, την οποία ούτε να ακούσουμε …δεχτήκαμε.!

Τα χρήματα της επισκευής αυτής ήταν μια παλιότερη υπόσχεση του κ. Φαναρά στο Γραφείο Παιδείας της Κοινότητας και ως εκ τούτου, οι δωρητές θέλουν να είναι σίγουροι πως τα κονδύλια θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά και μόνο για το συγκεκριμένο έργο. Θέλουν δηλαδή να εξοφλούν οι ίδιοι το λογαριασμό, σύμφωνα με την πρόοδο του έργου, φοβούμενοι μη και συμβεί κάτι κακό στο ταμείο της Κοινότητας, αφού γνωρίζουν ότι η Τράπεζα απλώνει κάπου-κάπου το χέρι της, για να καλύψει τα …παλιά.! Τι ποιο σωστό; Έλα όμως που η …παιδική χαρά (παραμένει τέτοια παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που έγιναν) δεν το δέχτηκε; Και το έργο …STOP.!

Μα είναι δυνατόν; Και όμως ΕΙΝΑΙ.!!!

Τι λες κι’ εσύ βρε Νίκωνα; ή έστω εσύ, κ. πρόεδρε του Τμήματος Παιδείας;

Ανασυγκροτείται ο μηχανισμός προπαγάνδας;

Ένας καλά λαδωμένος μηχανισμός προπαγάνδας και “τρομοκρατίας” εναντίων όσων επέμειναν να αντιδρούν και να αντιστέκονται, είχε στήσει το κατεστημένο της Κοινότητας στα δέκα χρόνια της παντοκρατορίας του Μενεγάκη. Σ’ αυτό τον μηχανισμό συμμετείχαν, εκτός απ’ τους «συνήθεις ύποπτους», και κάποια ΜΜΕ με μπροστάρηδες «τους εραστές της αλήθειας» του «Ελληνικού Τύπου» και των βαρόνων του!

Ηταν η εποχή κατά την οποία τα μισά, σχεδόν, παροικιακά ΜΜΕ, απαγορεύονταν να …εισέρχονται ως έντυπα ή να …περιφέρονται ως άτομα στους χώρους της Κοινότητας!

Ο καλολαδωμένος αυτός μηχανισμός της δεκαΑΙΤΙΑΣ, ατόνησε αυτόματα με την ανάληψη της προεδρίας από τον καθ. Γιώργο Γκέκα και την απόφασή του να ανοίξουν οι πόρτες της Κοινότητας σε όλους και φυσικά με την αλλαγή πλεύσης της «Εβδομάδας» και του εκδότη της Βασίλη Σκλάβου. Έτσι απέμειναν μόνοι οι του «Ε. Τ.», του αλήστου μνήμης «Παροικιακού βαρόμετρου» και του …αείμνηστου «Περίβρομου»!

ΜΕ την αποχώρηση-αποπομπή του κ. Γκέκα, την ανάληψη της προεδρίας από τον κ. Νίκωνα Γεωργακόπουλο και την εισβολή τόσο του κ. Κακαγιάννη, όσο και -αργότερα- του κ. Μουρατίδη, στο Δ. Συμβούλιο και μάλιστα σε θέσεις του προεδρείου, άρχισε σιγά-σιγά το ( ξανά) κτίσιμο του «μηχανισμού» αυτού με …..άλλα υλικά!

Τώρα συμμετέχουν και κάποια «golden boys» της δημοσιογραφίας, τα οποία εδώ και χρόνια ήταν στα …απόβλητα, ως υπηρέτες ….υπερκόσμιων εξουσιών!

Άνθρωποι που με όπλο τους την «έγκριτη ανάλυση» διαστρεβλώνουν με κάθε τρόπο τις θέσεις των «απέναντι», δηλαδή όλων των ομογενών που «έτυχε» να μην έχουν τις ίδιες με αυτούς θέσεις τις οποίες όμως είχαν οι ίδιοι όταν διώκονταν και …ξεσκίζονταν τα έντυπά τους από τον ίδιο τον πρόεδρο και τους φίλους-δασκάλους του, με λοιδορίες, με απαξίωση και «τρομοκράτηση»…

Η προπαγάνδα, λοιπόν, του (δεν ξέρουμε ακόμα του πόσο καλολαδομένου) μηχανισμού των ΜΜΕ των «βαρόνων» και των «golden boys» επιβάλει, ή καλλίτερα απαιτεί, τη σιωπή των όποιων άλλων αντίθετων φωνών. Το μήνυμα αυτό κινείται σε (και με) κάποιους άξονες:

Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι : Ότι έγινε έγινε, από εδώ και στο εξής να δούμε τι θα κάνουμε! Εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχει άλλη λύση. Το πολιτικοκοινοτικό κατεστημένο, δηλαδή η οικογενειοκρατία της 10ετίας, μαζί με τον Αφέντη-Σωτήρη, χέρι χέρι, πέτυχαν την υπερχρέωση του οργανισμού κτίζοντας το υπό κατάρρευση γιοφύρι της Άρτας. Τώρα οι τοποτηρητές της 10ετίας, χρησιμοποιώντας κάποιους διαπλεκόμενους «νταβατζήδες», έχουν βάλει μπροστά ένα «κεντρικό» προπαγανδιστικό μήνυμα προσπαθώντας, δήθεν αθώα, να το μεταφέρουν στο ομογενειακό λαϊκό υποσυνείδητο. Ω γέγωνε, γέγωνε.!!!

Στόχος αυτής της προπαγάνδας είναι να πειστούμε οι ομογενείς ότι είμαστε όλοι συνένοχοι! Έτσι το βάρος της ευθύνης θα μοιραστεί σε όλους μας, ελαφρύνοντας κατά πολύ την ευθύνη των ….υπεύθυνων οι οποίοι υπάρχουν αλλά δεν θέλουμε να τους βρούμε! Είμαστε λοιπόν ΟΛΟΙ συνυπεύθυνοι!!! Όλοι συνένοχοι ώστε να ακυρωθεί οποιαδήποτε σκέψη για συγκεκριμένους υπεύθυνους, οι οποίοι (μπορεί και να μην) υπάρχουν... Διότι ό, ποια αναφορά σε ονόματα, χωρίς στοιχεία, είναι, εκτός των άλλων, και λίγο άδικη.

Στοχεύει στο να μην αγγιχτεί σε βάθος το πολιτικοκοινοτικό κατεστημένο (δεν είναι ώρα για επίσημη απόδοση ευθυνών), το οποίο φυσικά είναι το ίδιο που αναλαμβάνει το «βαρύ φορτίο» να βγάλει την Κοινότητα από την κρίση. Δηλαδή, να παραδώσει τα κλειδιά στον …αφέντη! Σάμπως τι τους νοιάζει; Δικά τους είναι;

Εξ’ άλλου τι νομίζετε ότι υπονοεί ή τελευταία παράγραφος της πετσοκομμένης επιστολής «Μουρατίδη», όταν λέει:

«Ας μη μας διαφεύγει πως η ιστορία είναι ο πιο αδέκαστος κριτής για όλους μας.»;

Να ελπίσουμε ότι θα δούμε γραμμένη την αλήθεια στην Ιστορία σας, η οποία θα κυκλοφορήσει σύντομα, κ. Μουρατίδη;

Τα λέει ...όλα πρώτος.!

Το γεγονός πως ο τωρινός αρχηγός της Ν.Δ. συνεχίζει τα καραγκιοζιλίκια και τη σχιζοφρενική συμπεριφορά, πέρα από το τραγικό της υπόθεσης (πρόκειται για θεσμικό παράγοντα της πολιτικής ζωής…), μας φέρνει στην ευχάριστη θέση να του τα χώνουμε ξανά και ξανά, συμβάλλοντας στο παραπέρα ξεσκέπασμά του και το μεγαλύτερο ρεζίλεμά του !

Αρκετές από τις ηλιθιότητές του, ο τρελλαντώνης της Συγγρού, τις αμολάει μόνος του, συνήθως σε αλαζονικές ομιλίες του σε κομματικά ακροατήρια, πολλές όμως τις πλασάρει στην πιάτσα, μέσω του κολαούζου του, Μιχελάκα, ο οποίος με το που προσλήφθηκε στο σαμαρέϊκο έκανε εμφύτευση, κάπου στο στόμα του, μιας ειδικής καραμέλας, η οποία πιπιλιζόμενη βγάζει συνέχεια τη φράση «πρώτος ο Σαμαράς…».

Το να παρακολουθείς το δίδυμο Σαμαρά – Μιχελάκα, είν΄ αλήθεια πως αποτελεί μιας μορφής μαζοχισμό, έλα, όμως, που στην πολιτική δράση και ενασχόληση τα πάντα επιβάλλονται, όταν επιδιώκεται η προσέγγιση και η αποκάλυψη της αλήθειας.

Η έξαρση των προβλημάτων στην Ε.Ε. που δικαίωσαν τις αρχικότατες εκτιμήσεις – επισημάνσεις του Γ. Παπανδρέου για το χαρακτήρα και την ουσία της κρίσης, έφερε τους τελευταίους μήνες στην επιφάνεια και το ζήτημα του Ευρωομολόγου. Αυτές τις ημέρες δε, που το πιθανολογούμενο ντόμινο της κρίσης χρέους, πήρε σάρκα και οστά, στις επιθέσεις ενάντια σε Ιταλία και Ισπανία, η λύση του Ευρωομόλογου πλασάρεται ως το σωτήριο φάρμακο για την Ευρωζώνη.

Ο Αντωνάκης τα ξέρει αυτά και μέσα από τις συχνές ενημερώσεις που του παρέχει ο πρωθυπουργός, ο οποίος επιμένει, ακόμα και μετά τα όσα του έχει κάνει ο «συμφοιτητής του», να επικοινωνεί τακτικά μαζί του και να του δίνει πληροφόρηση για τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη.

Συνεχίζοντας, λοιπόν, την ανεύθυνη και ακραία λαϊκίστικη συμπεριφορά του, ο τρελλαντώνης της Συγγρού, έχει αρχίσει να μιλάει συνέχεια για το Ευρωομόλογο, εμφανιζόμενος, ως ο «πατέρας» της ιδέας, ενώ ο κολαούζος του Μιχελάκας πιπιλίζοντας την εμφυτευμένη καραμέλα του, διατυμπανίζει το …ποίημα «ο Σαμαράς το πρότεινε !...».

Ας παρακολουθήσουμε σκηνές από την παράσταση:

«ο Καραγκιόζης τα λέει, όλα, πρώτος !...».

1. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ / 8-7-2011

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ : "Από πέρσι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς έχει επισημάνει την ανάγκη να υιοθετηθεί, το ταχύτερο δυνατό, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωομόλογο, ως μέσον στήριξης της δημοσιονομικής ισορροπίας στις χώρες της Ευρωζώνης.

Ο κ. Σαμαράς είχε τονίσει την ανάγκη της έκδοσης Ευρωομολόγων κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε, το Δεκέμβριο του 2010, με τον πρόεδρο του Eurogroup κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Επίσης, στις 5 Ιανουαρίου του 2011, σε επιστολή του προς τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, η οποία κοινοποιήθηκε και προς τον Πρόεδρο του Eurogroup κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, αλλά και προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κ. Βίλφρεντ Μαρτένς, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τόνιζε, μεταξύ άλλων, ότι η έκδοση των Ευρωομολόγων είναι η μόνη διέξοδος από την κρίση χρέους, όχι μόνο για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν προβλήματα, αλλά για την Ευρωζώνη συνολικά".

2. ΔΗΛΩΣΗ /20-7-2011

Α. ΣΑΜΑΡΑΣ : …Λύσεις υπάρχουν. Υπάρχει πάντα η λύση του ευρω-ομόλογου, ώστε χώρες που έχουν πρόβλημα να ξεπληρώσουν με ευνοϊκότερους όρους τα δάνειά τους και να γίνει το χρέος τους βιώσιμο. Το ευρω-ομόλογο θα επιτρέψει αισθητή μείωση επιτοκίου και επιμήκυνση αποπληρωμής του ελληνικού χρέους, χωρίς να υπάρξει “επιλεκτική χρεοκοπία”…

3. ΔΗΛΩΣΗ /5-8-2011

Α. ΣΑΜΑΡΑΣ : "Αυτή την ώρα, οι χώρες της Ευρωζώνης πρέπει να επιδείξουν ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, αλλά κυρίως ταχύτητα.

Και αν τελικά δεν επιλέξουν το ευρωομόλογο, που για μας - το φωνάζουμε καιρό - είναι η καλύτερη και αποτελεσματικότερη λύση, τότε τουλάχιστον θα πρέπει να ενισχύσουν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στήριξης, ώστε να καταλάβουν οι κερδοσκόποι ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη, ότι έχει τα πολεμοφόδια να τους αντιμετωπίσει".

Τι μας λένε, λοιπόν, τα γαλάζια σαΐνια ; Πως το Ευρωομόλογο είναι η καλύτερη λύση, κάτι που αυτοί (κι όχι άλλος) το φωνάζουν από καιρό, δηλαδή από τις 15 Δεκεμβρίου του 2010, που ο Σαμαράς τό ’βαλε στον Γιούνγκερ και από το Ιανουάριο του 2011, που ο ίδιος τόγραψε σε επιστολή του προς τον Μπαρόζο και άλλους.

Το ό,τι συζητείται, συνεπώς, αποτελεί δικαίωση της Ν.Δ. και του αρχηγού της, ενώ αν θεσμοθετηθεί κιόλας, τότε θ΄ αποτελέσει θρίαμβο της πολιτικής τους !

Να τους χαλάσουμε, όμως, λίγο τα αυτολιβανίσματα και να τους κόψουμε την όρεξη για πανηγύρια και φιέστες στην περίπτωση θετικής έκβασης, του, πράγματι, σημαντικού αυτού ζητήματος :

1. Μπορεί, τώρα, ο Μιχελάκας να διατείνεται πως «…ο κ. Σαμαράς είχε τονίσει την ανάγκη της έκδοσης Ευρωομολόγων κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε, το Δεκέμβριο του 2010, με τον πρόεδρο του Eurogroup κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ…», το ρεπορτάζ, όμως, εκείνων των ημερών τα λέει κάπως διαφορετικά. Τι λέει ; Μα πως «…ο κ. Σαμαράς είπε στον κ. Γιούνκερ ότι συντάσσεται με τη δική του άποψη για την ανάγκη έκδοσης ευρωομολόγων…». Και που στηρίζεται εκείνο το ρεπορτάζ ; Μα στις δηλώσεις του ίδιου του κ. Σαμαρά !

2. Μπορεί, τώρα, ο κολαούζος του Αντωνάκη να περνάει, έντεχνα, πως η πρόταση για το Ευρωομόλογο έγινε από το Σαμαρά, στην επιστολή που έστειλε στις αρχές του Ιανουαρίου του 2011, στον Μπαρόζο, τον Γιούνγκερ και τον Μαρτένς, ο ίδιος, όμως, ο αρχηγός του και σημερινός καθοδηγητής του, γράφει επί λέξει, πως «…ο κύριος σκοπός της επιστολής μου είναι να σου μεταφέρω την πλήρη στήριξη του Κόμματός μας, της Νέας Δημοκρατίας, στην πρόταση για τα ευρωομόλογα…». Είναι ξεκάθαρο, δηλαδή, πως η πρόταση προϋπήρχε κι ο Σαμαράς, απλά, τη στήριζε…

3. Προϋπήρχε, λοιπόν, η πρόταση για το Ευρωομόλογο, όταν πρωτοασχολήθηκε ο Αντωνάκης, από ποιον άραγε ; Τα ΜΜΕ στις 2 Δεκεμβρίου 2010 γράφουν για την ομιλία του Γ. Παπανδρέου στην Πολωνία, στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος : «…Οι Σοσιαλιστές προτείνουν νέα αποτελεσματικά εργαλεία για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης», δήλωσε από το βήμα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, λίγες ημέρες πριν την κρίσιμη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην πρόταση για φορολογία των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, η οποία ανήκει στον ίδιο και υιοθετήθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και στα ευρωομόλογα τα οποία μπορούν όχι μόνον να εξυπηρετήσουν δανειακές ανάγκες αλλά να αναδειχθούν και σε αναπτυξιακούς μοχλούς…».

Ευρωομόλογα και μάλιστα διττής στόχευσης και για δανεισμό και για χρηματοδότηση της ανάπτυξης, πρότεινε ο Γ. Παπανδρέου στις αρχές του Δεκέμβρη 2010…

4. Λίγες ημέρες πριν, στις 24 Νοεμβρίου 2010, ο πρωθυπουργός ενημερώνει το υπουργικό συμβούλιο για την επερχόμενη σύνοδο κορυφής και είναι σαφής : «…Είμαστε ενόψει μιας πολύ κρίσιμης διαπραγμάτευσης για το μόνιμο μηχανισμό, ο οποίος πρέπει να είναι κι ένας «έξυπνος» μόνιμος μηχανισμός. Έξυπνος, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει την ψυχολογία των αγορών». Και αναφέρει την πρότασή του για τα ευρωομόλογα ως την καλύτερη λύση : «Πιστεύω ότι σε αυτό το μηχανισμό, αν όχι τώρα, μακάρι και τώρα, αλλά σίγουρα μακροπρόθεσμα, η λύση θα είναι τα ευρωομόλογα, δηλαδή η δυνατότητα ουσιαστικά των χωρών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης, να δανείζονται μέσω ευρωομολόγων».

Είναι στις 18 του Δεκέμβρη, της ίδιας χρονιάς, που σε ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ εξαγγέλλει εκστρατεία για το ευρωομόλογο, που ξεκινάει με τη διενέργεια ευρωπαϊκής εκστρατείας συγκέντρωσης 1.000.000 υπογραφών προκειμένου να ξεκινήσει επισήμως στην Ε.Ε. μια συζήτηση για την νέα Συνθήκη της Λισσαβόνας.

5. Και για να φύγουμε από το παιχνίδι με τις μέρες, ας πάμε έναν ολόκληρο χρόνο πριν, αρχές του 2010, λίγες ημέρες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ. Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ο Γ. Παπανδρέου τοποθετείται πρωτοποριακά και προφητικά : «…η άνοδος του κόστους δανεισμού του Δημοσίου είναι αποτέλεσμα επίθεσης κατά της ευρωζώνης για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους και η Ελλάδα έχει στοχοποιηθεί ως ο πιο αδύναμος κρίκος…», ζητάει, δε, «…κεντρικό δανεισμό των χωρών μελών της ζώνης του ευρώ όπως γίνεται στις ΗΠΑ, όπου τα ομόλογα εγγυάται η ισχύς της αμερικανικής οικονομίας και όχι της κάθε Πολιτείας χωριστά…».

Επίλογος ; Δεν χρειάζεται ! ΄Αλλωστε, απ΄ ό,τι φαίνεται δεν θα γραφεί ποτέ στην ανεύθυνη συμπεριφορά του μεγαλύτερου λαϊκιστή που έβγαλε η δεξιά, παρά μόνο, όταν ο λαός τον ξαναστείλει στο περιθώριο !...

ΛΟΓΟΠΛΟΚΟΣ

Ένωση ή διάλυση της Ευρώπης;

Κάπου το «παιχνίδι» αρχίζει να ξεκαθαρίζει και το δίλημμα τίθεται, πλέον, ωμά : ή πλήρης ΄Ενωση ή διάλυση !

Οι μεσοβέζικες καταστάσεις φαίνεται να έφτασαν στα όριά τους, αφ΄ ενός γιατί η διατήρηση της Ευρωζώνης με την αρχαϊκή της μορφή, αποδεικνύεται πανάκριβη και κοστοβόρα, (σ΄ ό,τι αφορά τη διάσωση των περιφερειακών χωρών), και αφ΄ ετέρου, επειδή στην κατάληξή τους, (οι μεσοβέζικες καταστάσεις…), βεβαιώνουν, σχεδόν, τον κίνδυνο διάλυσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, με την εμπλοκή των χωρών του πυρήνα του.

Οι διστακτικές και ανεπαρκείς, από το DNA τους, πολιτικές ηγεσίες της Ε.Ε. (στην συντριπτική πλειοψηφία τους, δεξιές και συντηρητικές), έφεραν τα πράγματα στο απροχώρητο και τους εαυτούς τους στο «ως εδώ και μη παρέκει»…

Η θεσμοθέτηση του Ευρωομόλογου – μια βασική πρόταση του Γ. Παπανδρέου από την πρώτη στιγμή του ελληνικού προβλήματος – καθίσταται, επιτέλους, μονόδρομος και οι στενόμυαλοι, μικροπολιτικοί υπολογισμοί των ευρωπαίων πολιτικάντηδων, δεν μπορούν, πλέον, να τίθενται ως καθοριστικός παράγοντας των εξελίξεων. Πρόκειται για το πρώτο ουσιαστικό μέτρο – βήμα, προς την οικονομική και πολιτική ενοποίηση, που η λήψη του είναι, πια, αναπόφευκτη κι αναμένεται εντός του άμεσου επόμενου χρονικού διαστήματος.

Η προοπτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης ανοίγει θεμελιακά, (και υπαρξιακά…), ζητήματα και για τη χώρα μας, ο λαός της οποίας θα κληθεί ν΄ αποφασίσει, (εδώ κολλάνε τα Δημοψηφίσματα…), για το μέλλον του, στον καινούργιο Κόσμο, του 21ου αιώνα, παίρνοντας θέση στο καίριο ερώτημα : με την Ευρώπη ή μόνοι ;

Το καλοκαίρι του 2011, ίσως μείνει στην ιστορία, ως η χρονική περίοδος με τις εξελίξεις – ωδίνες, του τοκετού μιας νέας πανίσχυρης ευρωπαϊκής κρατικής οντότητας.
Σωβινισμός ή όχι, απηχεί την πραγματικότητα : η Ελλάδα, για μια ακόμα φορά, μαγιά – καταλύτης παγκόσμιων εξελίξεων !...

ΛΟΓΟΠΛΟΚΟΣ

Μια σύντομη αναφορά στην πρόταση ψηφίσματος Μουρατίδη

ΥΣΤΕΡΑ από την, ολίγων ημερών, αναδημοσίευση της «πρότασης -ψηφίσματος» του αντιπροέδρου κ. Μιχάλη Μουρατίδη, την οποία κατέθεσε στη συνεδρίαση του Δ. Σ. της Κοινότητας, ας μας επιτρέψουν, τόσο ο συγγραφέας της κ. αντιπρόεδρος, όσο και ο πρώτος και κατ’ αποκλειστικότητα δημοσιεύσας την εν λόγω πρόταση – ψήφισμα, να κάνουμε πολύ λίγα και μικρά σχόλια, τα οποία μπορεί να εμπεριέχουν και κάποια ερωτήματα – απορίες μας.! Θα προσπαθήσουμε να είμαστε συντομότατοι…

Γράφει η επιστολή:

«Το πιο επικίνδυνο όμως και που δεν βοηθάει καθόλου στην επιδιωκόμενη αποκατάσταση κλίματος εμπιστοσύνης των μελών προς την διοίκηση της Ελληνικής Κοινότητας είναι αυτό που αποδίδει σε όλους ή ορισμένους από εμάς, πρόθεση συγκάλυψης των σφαλμάτων της προηγούμενης διοίκησης.»

ΓΙΑΤΙ είσθε τόσο σίγουρος ότι δεν υπάρχει πρόθεση συγκάλυψης, έστω και από λίγους συμβούλους; Ακόμα και την πρόταση Δρακόπουλου απέρριψαν, την ίδια ακριβώς στιγμή κατά την οποία υπερψήφισαν την δική σας πρόταση κ. Μουρατίδη και την οποία έφεραν προς συζήτηση από μόνοι τους ο πρόεδρος της Κοινότητας κ. Γεωργακόπουλος και ο έτερος αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Παιδείας κ. Κακαγιάννης.! Την οποία πρόταση καταψήφισαν ακόμα και οι ίδιοι οι εισηγητές της.!! Πόσο «άδικο» είναι να περιπλανάται μια τέτοια φήμη; Δεν έχουν σχέση με συγκάλυψη τέτοιες ενέργειες κ. Μουρατίδη;

Και λίγο παρακάτω:

«Στα καθήκοντα των μελών του ΔΣ είναι να αγωνίζονται για τη πρόοδο του οργανισμού, να προστατεύουν την κοινοτική περιουσία και να υπάρχει πλήρη διαφάνεια και ενημέρωση των μελών, κυρίως για τα όσα προβλήματα προκύπτουν».

ΠΟΣΟ αγωνίστηκαν για να προστατεύσουν την κοινοτική περιουσία οι σύμβουλοι των τότε διοικήσεων Μενεγάκη; Και πόσο νομιμοποιούνται να συνεχίζουν τις …συμβουλές τους ακόμα και σήμερα; Το ότι επανεκλέχτηκαν διότι δεν υπήρχαν άλλοι υποψήφιοι, νομίζετε ότι νομιμοποιήθηκαν; Ή ακόμα αν κάποιοι ανέλαβαν το μερίδιο της ευθύνης τους, πιστεύετε κ. Μουρατίδη ότι νομιμοποιούνται να παραμένουν στη διοίκηση του οργανισμού; Τι μας πείθει ότι δεν θα επαναλάβουν τα όποια, εσκεμμένα ή όχι, λάθη τους; Τι τους (και μας) κάνει να πιστεύουν ότι έγιναν σοφότεροι;

Να πούμε κι’ ένα παράδειγμα που το γνωρίζουμε καλλίτερα; Πόσο νομίζετε ότι συνετίστηκαν όσοι συμμετείχαν σε κείνο το …προπατορικό αμάρτημα της αλλοίωσης της εντολής του εκλογικού σώματος; Εμείς πιστεύουμε ΚΑΝΕΝΑΣ.!

ΤΕΛΟΣ (για σήμερα κι’ όχι για την επιστολή σας) επειδή υποσχεθήκαμε συντομία θέλουμε να επισημάνουμε πως το δεκαήμερο …μαγείρεμά της, την μπέρδεψε λίγο παραπάνω, μέχρι να γίνει εως και ακαταλαβίστικη.!!! Δεν έχει δηλαδή κανέναν ειρμό σκέψης κατά την …υποκειμενική γνώμη μας, ώστε να μας μπερδεύει λίγο παραπάνω… γι’ αυτό και θα υποχρεωθούμε να επανέλθουμε, ειδικά για την τελευταία παράγραφο…

Λίγα λόγια για τον κ. Μάκης…

ΔΕΝ τά ‘χουμε πει κ. Μάκης μας ότι, τα μεταξωτά απαιτούν επιδέξιους; Τι στο καλό θέλεις κι’ ανακατεύεσαι μαζί τους; Τι δουλειά έχεις να γράφεις για τόσο σοβαρά ζητήματα όπως είναι η Κοινότητα;

Εντάξει, η απαρτία ήταν πραγματική αφού παραυρέθηκαν 19 …ολόκληροι σύμβουλοι, αλλά εκείνη την «ομόφωνη …υποδοχή της ατζέντας», πού την είδες;

Πού είδες κ. Μάκης μας ότι οι δυο προτάσεις ήταν σχεδόν ίδιες; Η μία μίλαγε για τα λάθη του προηγούμενου Δ. Συμβουλίου υπό τον κ. Μενεγάκη ενώ η άλλη, αντιγραφή της πρότασης Δρακόπουλου, μίλαγε για περεταίρω διερεύνηση του θέματος από ειδικό «φοροδικαστή» ή «λογιστοδικαστή» ώστε να αναζητηθούν ο ή οι υπεύθυνοι της κακής διαχείρισης των οικονομικών του έργου… Δηλαδή η μια του κ. Μουρατίδη αναφέρει τα ονόματα των κ. κ. Μενεγάκη και Γερονικολού οι οποίοι ενήργησαν ο μεν πρώτος «δίχως σωστό σχεδιασμό» και ο δεύτερος με «πολλαπλές λανθασμένες εκτιμήσεις», ενώ η άλλη ακριβώς το αντίθετο!!!

ΔΕΝ γνωρίζουμε αν το μικρό ακροατήριο παρενέβαινε στη διαδικασία σας και αν «ενίοτε φωνασκούσε» ώστε να διακόπτει ακόμα και τον ειρμό των σκέψεών σας κ. Μάκης μας, αλλά κακώς η μεγάλη καρδιά του προεδρεύοντος δεν τους πέταξε εκτός αίθουσας… Τι άλλο να πούμε όταν η παρατήρησή σας είναι σωστή; Εκτός κι’ αν διαπίστωσαν ότι οι σύμβουλοι παίζατε την σιωπή των αμνών, όπως τις …καλές εποχές της δεκαΑΙΤΙΑΣ κατά την οποία τηρούσατε (ως σύμβουλοι) μια κάποια «παθητική στάση» όπως λέει και η ψηφισθείσα επιστολή-πρόταση Μουρατίδη.!!!

ΣΤΗ γνώμη σας ότι πρέπει να σεβόμαστε τους θεσμούς, είμαστε απόλυτα σύμφωνοι μαζί σας. Διότι εάν έστω και στο ελάχιστο τηρούσατε, ως σύμβουλοι, τους θεσμούς, δεν θα ήταν δυνατόν να αλωνίζουν επί δέκα ολόκληρα χρόνια οι κ. κ. Μενεγάκης και Γερονικολός, στο αλώνι της Κοινότητας. ΑΝ στοιχειωδώς παρεμβαίνατε με κάποιες επίμονες ερωτήσεις σας για την πορεία της Κοινότητας, δεν θα φτάναμε στην πτώχευση κ. Μάκης μας. Σοβαροί να είμαστε…

Υ. Γ. Γυρίστε πίσω στα ελαφρολαϊκά σας πονήματα κ. Μάκης μας…

 Είναι καλλίτερα και για σας, και για μας.!!!

Η Πρόταση-Ψηφίσματος του κ. Μουρατίδη

(Σημείωση Περίδρομου: Επειδή η Επιστολή-Πρόταση-Ψήφισμα του κ. Μουρατίδη, η οποία σημειωτέον, έγινε κτήμα της ΟΛΗΣ Κοινότητας αφού υπερψηφίστηκε από την …πλειοψηφία των συμβούλων (11-8), έχει το δικό της …ειδικό βάρος και επειδή δημοσιεύεται «αποκλειστικά» στο emphasisworld, την κλέβουμε και την αναδημοσιεύουμε, για όσους δεν έχουν ίσως πρόσβαση στον «αμαξά». Καλή ανάγνωση… )

Πρώτη και αποκλειστική δημοσίευση της πρότασης - ψηφίσματος του αντιπρόεδρου της αστικής Ελληνικής Κοινότητας του Τορόντο, κ. Μιχάλη Μουρατίδη, την οποία κατέθεσε στη συνεδρίαση του Δ.Σ. την Πέμπτη 21 Ιουνίου 2011

Αγαπητά μέλη της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο

Έχει περάσει ένας χρόνος από τις τελευταίες εκλογές και η διοίκηση της Κοινότητας στελεχώνεται σήμερα από αρκετά νέα πρόσωπα, μετά τις παραιτήσεις εκλεγμένων συμβούλων, κατά το διάστημα αυτό.

Το σημερινό ΔΣ, παράλληλα με τον καθημερινό αγώνα εξεύρεσης οικονομικών πόρων για την εφαρμογή των προγραμμάτων προχώρησε, σύμφωνα με την εντολή της γενικής συνέλευσης του περασμένου Ιανουαρίου, στην όσο γίνεται βαθύτερη έρευνα για το πώς και που ξοδεύτηκαν τα 13.000.000 δολάρια, ποσό που υπερβαίνει κατά πολύ περισσότερο τον αρχικό προϋπολογισμό που είχε ανακοινωθεί και είχε εγκριθεί σε εκείνη την γενική συνέλευση των 803 παρευρισκομένων μελών, για την κατασκευή ενός νέου πολιτιστικού κέντρου.

Μετά την έκθεση SECOR, τον τελευταίο καιρό το ΔΣ με την σύμφωνη πάντα γνώμη της επιτροπής αναδιάρθρωσης επιχείρησε μια έρευνα την οποία ανέθεσε σε πενταμελή επιτροπή της οποίας προέδρευσε ο κ. Γιάννης Δάγωνας.

Τα αποτελέσματα είναι ήδη γνωστά στα μέλη του οργανισμού αλλά και στην ευρύτερη παροικία μετά την ανακοίνωση της έκθεσης στην προηγούμενη συνεδρίαση του ΔΣ, η οποία έγινε «ανοικτών των θυρών», επίσης στη συνέντευξη τύπου που παραχωρήθηκε στους εκπροσώπους ομογενειακών μέσων ενημέρωσης και τέλος στη τελευταία γενική συνέλευση που έγινε πριν λίγες εβδομάδες.

Παράλληλα με την «έκθεση Δάγωνα» δημοσιεύτηκε, έστω και με καθυστέρηση, η έκθεση της εταιρείας GLYN.

Στο διάστημα αυτό όπως ήταν φυσικό πολλά ήταν αυτά που ακουστήκαν και ειπωθήκαν και από αυτά άλλα είναι υπερβολικά και άλλα σωστά.

Το πιο επικίνδυνο όμως και που δεν βοηθάει καθόλου στην επιδιωκόμενη αποκατάσταση κλίματος εμπιστοσύνης των μελών προς την διοίκηση της Ελληνικής Κοινότητας είναι αυτό που αποδίδει σε όλους ή ορισμένους από εμάς, πρόθεση συγκάλυψης των σφαλμάτων της προηγούμενης διοίκησης.

Θεωρούμε πως είναι άδικο να περιπλανάται μια τέτοια φήμη ακόμη και για συμβούλους του σημερινού ΔΣ οι οποίοι υπηρέτησαν τον οργανισμό ως μέλη των τριών προηγούμενων διοικήσεων.

Στα καθήκοντα των μελών του ΔΣ είναι να αγωνίζονται για τη πρόοδο του οργανισμού, να προστατεύουν την κοινοτική περιουσία και να υπάρχει πλήρη διαφάνεια και ενημέρωση των μελών, κυρίως για τα όσα προβλήματα προκύπτουν.

Αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείται να λύσει η σημερινή διοίκηση είναι η διαχείριση του υπέρογκου χρέους που παρέλαβε από την διοίκηση του Κώστα Μενεγάκη και να γλυτώσει τον οργανισμό από την πτώχευση.

Από τις μέχρι σήμερα εκθέσεις των SECOR και GLYN καθώς και αυτής της πενταμελούς επιτροπής, φαίνεται ολοκάθαρα πλέον ότι το υπέρογκο χρέος που κληροδοτήθηκε στο σημερινό Δ.Σ. οφείλεται στην δίχως σωστό σχεδιασμό, απόφαση των διοικήσεων Μενεγάκη να κτιστεί ένα δεύτερο πολιτιστικό κέντρο, δίχως να προηγηθεί η ανάλογη οικονομική εκστρατεία για ένα τόσο ακριβό έργο, το οποίο αποδείχτηκε πως ήταν πέρα των δυνατοτήτων μας .

Επίσης στη δημιουργία του υπέρογκου χρέους συνέβαλαν οι πολλαπλές λανθασμένες εκτιμήσεις και χειρισμοί που έγιναν από την επιτροπή κτιρίου με πρόεδρο τον κ. Χρήστο Γερονικολό, η τυφλή υπακοή και εμπιστοσύνη που επέδειξαν τα μέλη του εκτελεστικού συμβουλίου στον πρόεδρο κ. Κώστα Μενεγάκη και τέλος η παθητική στάση των υπολοίπων μελών του ΔΣ, πλην ελάχιστων, που δεν πίεσαν όσο θα έπρεπε για να υπάρξει νωρίτερα κινητοποίηση, η οποία έγινε στο παρά ένα λεπτό πριν την πτώχευση.

Από τις έρευνες προκύπτει επίσης ότι ο οργανισμός μετά την πώληση του κτιρίου το συντομότερο, στην οριακή τιμή των 5-6 εκατομμυρίων, θα έχει χάσει 5-8 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το χρέος του οργανισμού θα κυμανθεί τότε στα 5-6 εκατομμύρια.

Μέχρι σήμερα κανένα υψηλόβαθμο στέλεχος της περασμένης διοίκησης, πλην του κ. Γιάννη Κακαγιάννη, δεν έχει αναλάβει την οποιαδήποτε ευθύνη, αλλά αντίθετα θα λέγαμε την όλη υπόθεση την βλέπουν και την αντιμετωπίζουν από απόσταση, ως κάτι σύνηθες και θα έλεγα πως έχουν φτάσει και ορισμένοι να λένε δημοσίως πως για το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο ευθύνονται αυτοί που τους διαδέχτηκαν. (Βλέπε συνέντευξη Κώστα Μενεγάκη στον Εθνικό Κήρυκα).

Επειδή θα ήταν άδικο η σημερινή διοίκηση να αναλάβει την οποιαδήποτε ευθύνη αν «ω μη γένοιτο» τα πράγματα δεν πάνε προς το καλύτερο για την εκατόν δυο χρόνων Κοινότητα μας, θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε πως το σημερινό ΔΣ εδώ και ένα χρόνο, με υπεράνθρωπες προσπάθειες δεν κάνει τίποτε άλλο από το να προσπαθεί να σταματήσει την οικονομική αιμορραγία που δημιούργησε η πέρα των δυνατοτήτων του οργανισμού αύξηση των εξόδων και η μηδενική δανειοληπτική ικανότητα του μετά την υποθήκευση ολόκληρης της ακίνητης περιουσίας του, η οποία έγινε με την αποκλειστική ευθύνη των τριών προηγούμενων διοικήσεων, στις οποίες πρόεδρος ήταν ο κ. Κώστας Μενεγάκης.

Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας και για να πούμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομα τους.

Ας μη μας διαφεύγει πως η ιστορία είναι ο πιο αδέκαστος κριτής για όλους μας.